خانه / اخلاقی / خاطره ای از اوستا عبد الحسین برونسی

خاطره ای از اوستا عبد الحسین برونسی

 

(به بهانه ۲۵ اسفند سالروز شهادت شهید برونسی)

 

۲خاطره از اوستا عبد الحسین برونسی از زبان همسر بزرگوارش

 

پسرم از روی پله ها افتاد.دستش شکست.

بیشتر از من عبدالحسین هول کرد.بچه را که داشت به شدت گریه می کرد،بغل گرفت.

از خانه دوید بیرون.چادر سرم کردم و دنبالش رفتم.ماتم برد وقتی دیدم دارد می رود طرف خیابان.

تا من رسیدم بهش،یک تاکسی گرفت.

درآن لحظه ها،ماشین سپاه جلوی خانه پارک بود.

 

***********************

 

جهیزیه ی فاطمه حاضر شده بود. یک عکس قاب گرفته از بابای شهیدش را هم آوردم. دادم دست فاطمه. گفتم: بیا مادر! اینو بگذار روی وسایلت.

به شوخی ادامه دادم:

بالاخره پدرت هم باید وسایلت رو ببینه که اگر چیزی کم و کسری داری برات بیاره.

شب عبدالحسین را خواب دیدم. گویی از آسمان آمده بود؛ با ظاهری آراسته و چهره ی روشن و نورانی. یک پارچ خالی تو دستش بود. داد بهم. با خنده گفت:

این رو هم بگذار روی جهیزیه ی  فاطمه

فردا رفتیم سراغ جهیزیه. دیدیم همه چیز خریده‌ایم، غیراز پارچ

 

 برگرفته از کتاب سالکان ملک اعظم ۲ «منزل برونسی»

 

جهت نیاز به مطالعه ۱۵ خاطره از شهید برونسی اینجا را کلیک فرمایید

 

همچنین ببینید

نماینده ای مثل مدرس …

  (به بهانه نزدیکی به انتخابات ) حضرت امام خمینی (رحمه الله علیه )می فرمایند: ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 × دو =

**منبرک**