مرداد 12, 1390
منبرک های روایی
1,038
(به بهانه ماه رمضان)
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ :
مِنَ الْحُقُوقِ الْوَاجِبَاتِ لِلْمُؤْمِنِ عَلَى الْمُؤْمِنِ أَنْ يُجِيبَ دَعْوَتَه
امام صادق علیه السلام می فرمایند :
از حقوق واجب مومن بر مومن آن است که چون دعوتش کرد اجابت کند
منبع : بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، جلد 72 ، صفحه 447 ، باب 89 الحث على إجابة دعوة المؤمن و الحث على الأكل من طعام أخيه ….. ص: 446
نکته :
باید دقت داشت که به مهمانی رفتن نبز آدابی دارد
مثلا در این ماه که افطاری دادن و مهمانی رفتن زیاد است باید توجه شود که انسان سر وقت به مهمانی رود نه آنکه وقتی برسد که سفره جمع شده و صاحب خانه به مشقت بیفتد
یا اگر نمی خواهیم برویم خبر دهیم تا اگر خواستند به جای ما کسانی دیگر را دعوت کنند یا غذا کمتر سفارش دهند
مرداد 11, 1390
قرآنی
968
(به بهانه ماه رمضان )
قَالَ الْإِمَامُ ع: كَانَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ ع يَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: إِذَا فَرَّجَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ أَهْلَكَ أَعْدَاءَكُمْ- آتِيكُمْ بِكِتَابٍ مِنْ رَبِّكُمْ، يَشْتَمِلُ عَلَى أَوَامِرِهِ وَ نَوَاهِيهِ وَ مَوَاعِظِهِ وَ عِبَرِهِ وَ أَمْثَالِهِ.فَلَمَّا فَرَّجَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمْ، أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَأْتِيَ لِلْمِيعَادِ، وَ يَصُومَ ثَلَاثِينَ يَوْماً عِنْدَ أَصْلِ الْجَبَلِ، وَ ظَنَّ مُوسَى أَنَّهُ بَعْدَ ذَلِكَ يُعْطِيهِ الْكِتَابَ.فَصَامَ مُوسَى ثَلَاثِينَ يَوْماً [عِنْدَ أَصْلِ الْجَبَلِ] فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ الْأَيَّامِ اسْتَاك قَبْلَ الْفِطْرِ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ [إِلَيْهِ] يَا مُوسَى أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ خُلُوفَ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدِي مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ صُمْ عَشْراً أُخَرَ وَ لَا تَسْتَكْ عِنْدَ الْإِفْطَارِ. فَفَعَلَ ذَلِكَ مُوسَى ع.وَ كَانَ وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يُعْطِيَهُ الْكِتَابَ بَعْدَ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً، فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ.
امام حسن عسگرى (عليه السلام) در تفسير منسوب به ايشان در خصوص آيه،
وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً، ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ
مىفرمايد:
موسى (عليه السلام ) به بنى اسرائيل فرموده بود، وقتى كه خداوند فرج شما را برساند و دشمنان شما را هلاك كند، كتابى از جانب پروردگارتان به نزدتان نازل مىشود كه مشتمل بر اوامر و نواهى و مواعظ و امثال مىباشد، لذاوقتى فرج بنى اسرائيل فرا رسيد، خداوند عزّ و جلّ به موسى فرمان داد كه در ميعاد او حاضر شود و سى روز روزهبگيرد و در كوه به مناجات بپردازد و موسى گمان كرد بعد از سى روز كتاب الهى نازل مىشود، لذا سى روز روزهگرفت و در شب آخر قبل از افطار مشغول مسواك زدن دندان خود شد، خداوند به او وحى كرد، اى موسى تومىدانى كه بوى دهان روزهدار نزد من از هر عطرى خوشبوتر است، پس ده روز ديگر نيز روزه بگير و هنگام افطارمسواك مزن، موسى نيز چنين كرد، خداوند هم به او وعده داد كه كتاب تورات را بعد از چهل شب بر او نازل كند و چنين نيز شد.
منبع: التفسير المنسوب إلى الإمام الحسن العسكري عليه السلام ، صفحه250
مرداد 10, 1390
فقهی
1,106
( به بهانه نزدیکی ماه رمضان )
مساله :
لازم نیست نیت به زبان بیاید ؛ همین که بدانیم می خواهیم چه کنیم نیت است
در روزه نیز به همین صورت است
می توانیم شب اول نیت همه ماه را بکنیم و می توانیم هر شب برای روزه فردا نیت کنیم
مرداد 9, 1390
فقهی
1,108
(به بهانه نزدیکی ماه رمضان)
مساله :
یکی از روزههای حرام روزه آخر ماه شعبان به نیت اول رمضان است
باید دقت شود حال که معلوم نیست فلان روز اول ماه رمضان است یا آخر شعبان ؛ باید به نیت یوم الشک روزه گرفت .
اگر معلوم شود اول رمضان بوده ، برایمان ثبت می شود و گرنه مستحب نوشته می شود
اگر کسی روزه قضا دارد می تواند در آن روز بگیرد
مرداد 6, 1390
منبرک های روایی
1,125
حضرت امام صادق علیه السلام در اوضاع آخرالزمان می فرمایند :
وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ وَ يَقْتَدُونَ بِأَهْلِ الشُّرُور
و ديدى مردم با هم هم چشمى مىكنند و به مردم بد اقتدا مىكنند
منبع: بهشت كافى-ترجمه روضه كافى، صفحه 71
داستان:
يكى از قبيله ها شترى را كشت و آبگوشت درست كرد و به مردم داد. يك مقدار هم براى رييس قبيله ی دیگر فرستاد. رييس قبيله گفت: شتر مىكشد و براى من آبگوشت مىفرستد. يك لگد زد و ظرف غذا را بر زمين ريخت. گفت: حالا كه رييس آن قبيله يك شتر كشته است. شما دو شتر نحر كنيد. همينطور اين دو قبيله چشم و هم چشمى كردند و هر روز تعدادى شتر را كشتند. قصه به آنجا رسيد كه از روى چشم و هم چشمى پنجاه شتر نحر شد. اميرالمؤمنين فرمود: احدى از اين آبگوشتها نخورد. آبگوشتى كه از روى چشم و هم چشمى است، خوردن ندارد. گفتند: پس با اين ديگها چه كنيم؟ فرمود: دور بريزيد تا شغالها آنها را بخورند
مرداد 5, 1390
فقهی
1,130
فحش دادن دو گونه است
1.گاهی فحش با نام آلات تناسلی یا فحش عملی که آلت تناسلی انجام می دهد است ؛ که این نوع فحش چه به انسان چه حیوان چه اشیاء یا غیر آن مانند هوا یا ترافیک یا … مطلقا حرام است
2.گاهی فحش با نام حیوان است ؛ این نوع فحش دادن اگر به مومن باشد ،( خواه از نزدیکان او باشد مانند فرزند یا همسر یا برادر و خواهر ، یا غریبه ) حرام است
مرداد 4, 1390
منبرک های روایی
1,056
(به بهانه روزهای پایانی ماه شعبان)
ابو الصلت هروى روايت كرده است كه: در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام رفتم حضرت فرمود:
اى ابو الصلت اكثر ماه شعبان رفت و اين جمعه آخر آن است پس تدارك و تلافى كن در آنچه از اين ماه مانده است تقصيرهايى را كه در ايام گذشته اين ماه كردهاى و بر تو باد كه رو آورى بر آنچه نافع است براى تو و دعا و استغفار بسيار بكن و تلاوت قرآن مجيد بسيار بكن و توبه كن به سوى خدا از گناهان خود تا آنكه چون ماه مبارك درآيد خالص گردانيده باشى خود را از براى خدا و مگذار در گردن خود امانت و حق كسى را مگر آنكه ادا كنى و مگذار در دل خود كينه كسى را مگر آنكه بيرون كنى و مگذار گناهى را كه مىكردهاى مگر آنكه ترك كنى و از خدا بترس و توكل كن بر خدا در پنهان و آشكار امور خود و هر كه بر خدا توكل كند خدا بس است او را و بسيار بخوان در بقيه اين ماه اين دعا را اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِيمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْه
منبع :مفاتیح الجنان، اعمال پایانی ماه شعبا
مرداد 3, 1390
منبرک های روایی
1,248
معلى بن خنيس گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: حق مسلمان بر مسلمان چيست؟ فرمود براى او هفت حق واجب است كه همه آنها بر عهده برادرش واجب است و اگر برخى از آنها را تباه و ضايع كند، از ولايت و اطاعت خدا بيرون رود، و خدا از او بهره (اطاعت و بندگى) ندارد. عرض كردم قربانت، آنها چيست؟ فرمود:
اى معلى بن خنيس، من بر تو نگرانم و مي ترسم ضايع کنی و مراعات نكنى و بدانى و عمل ننمائى. عرض كردم: «لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ نيروئى جز از خدا نيست» فرمود:
آسانترين آن حقوق اينست كه:
آنچه براى خود دوست دارى براى او هم دوست داشته باشى و آنچه براى خود نپسندى، بر او نيز نپسندى
و حق دوم- آنكه از آنچه ناخرسند دارد دورى كنى و خوشنودى او را پيروى نموده فرمانش برى.
و حق سوم- آنكه با جان و مال و زبان و دست و پاى خويش او را يارى كنى.
و حق چهارم- آنكه چشم و راهنما و آئينه او باشى.
و حق پنجم- آنكه تو سير نباشى و او گرسنه يا سيرآب باشى و او تشنه يا پوشيده باشى و او برهنه.
و حق ششم- آنكه اگر تو خدمتگزار دارى و برادرت ندارد. واجب است خدمتگزارت را بفرستى.
و حق هفتم – آنکه قسم او را بپذیری و دعوتش را اجابت کنی ، اگر مریض شود او را عیادت کنی و اگر بمیرد تشییع جنازه او روی و هر گاه بفهمی حاجتی دارد پیش از آنکه اظهار نماید بر انجام دادن آن پیشی بگیری
منبع : اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد3، صفحه246
مرداد 2, 1390
فقهی
1,091
مرد بايد در حال نماز، اگر چه كسى او را نمىبيند عورتين خود را بپوشاند. و بهتر است از ناف تا زانو را هم بپوشاند
منبع :توضيح المسائل مراجع، مسأله 788
نكته اي كه بايد توجه داشت اين است كه :
جديدا برخي از مردان از شلوار و تي شرت كوتاه استفاده مي كنند كه هنگام ركوع رفتن و یا به سجده داخل شدن پايين تر از پشتشان ديده مي شود . اگر آگاه
مرداد 1, 1390
منبرک های روایی
1,055
۱۵ سال بعد از “والفجر مقدماتی”، از دل خاک فکه، شهیدی بیرون آمد که اعداد و حروف نقش بسته بر پلاکش زنگ زده بود، ولی در جیب لباس خاکی اش برگه ای بود کوچک که نوشته هایش را با کمی دقت می شد خواند:
بسمه تعالی. جنگ بالا گرفته است. مجالی برای هیچ وصیتی نیست، جز همین که “امام” را تنها نگذارید. تا هنوز چند قطره خونی در بدن دارم، حدیثی از امام پنجم می نویسم؛ “به تو خیانت می کنند، تو مکن. تو را تکذیب می کنند، آرام باش. تو را می ستایند، فریب مخور. تو را نکوهش می کنند، شکوه مکن. مردم شهر از تو بد می گویند، اندوهگین مشو. همه مردم تو را نیک می خوانند، مسرور مباش… آنگاه از ما خواهی بود”… دیگر نایی در بدن ندارم؛ خداحافظ دنیا
متن عربي روايتي كه اين شهيد عزيز نوشته است :
أُوصِيكَ بِخَمْسٍ إِنْ ظُلِمْتَ فَلَا تَظْلِمْ وَ إِنْ خَانُوكَ فَلَا تَخُنْ وَ إِنْ كُذِّبْتَ فَلَا تَغْضَبْ وَ إِنْ مُدِحْتَ فَلَا تَفْرَحْ وَ إِنْ ذُمِمْتَ فَلَا تَجْزَع
منبع: تحف العقول، صفحه 284 ، وصيته ع لجابر بن يزيد الجعفي …..
دی 21, 1389
اخلاقی, داستانی
1,767
ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلاَّ لَدَيْهِ رَقيبٌ عَتيدٌ (سوره ق 18)
انسان هيچ سخنى را بر زبان نمى آورد مگر اينكه همان دم، فرشتهاى مراقب و آماده براى انجام مأموريت(و ضبط آن) است
داستان :
سلیمان جنی را مامور کاری کرد و در تعقیب او جنی را فرستاد،
جن دوم بازگشت و آنچه دیده بود برای سلیمان تعریف کرد و گفت دیدم جن را که وارد بازار شد به آسمان نگاه کرد بعد سرش را به طرف راست وچپ چرخاند و بعد سرش را به پایین انداخت و رفت
سلیمان جن اول را احضار کرد و دلیل این حرکاتش را جویا شد
او عرض کرد :هنگامی که وارد بازار شدم به آسمان نظر کردم و دیدم فرشتگان در آسمان ناظر هستند به سمت چپ و راست نظر کردم و مردم را مشغول صحبت کردن های بی مورد دیدم , آنگاه سرم را از خجالت به زیر انداختم.
دی 16, 1389
اخلاقی, ماه دی, ماه صفر, منبرک های روایی
3,134
(به بهانه آغاز ماه صفر)
بدان كه اين ماه معروف به نحوست است و براى رفع نحوست هيچ چيز بهتر از تصدق و ادعيه و استعاذات وارده نيست و اگر كسى خواهد كه محفوظ ماند از بلاهاى نازله در اين ماه در هر روز ده مرتبه بخواند چنانكه محدث فيض و غيره فرموده :
يَا شَدِيدَ الْقُوَى وَ يَا شَدِيدَ الْمِحَالِ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَمِيعُ خَلْقِكَ فَاكْفِنِي شَرَّ خَلْقِكَ يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ
منبع:
مفاتيحالجنان
اعمال ماه صفر
دی 12, 1389
اعتقادی, حضرت زهرا (سلام الله علیها), داستانی, سیره بزرگان, منبرک های روایی
2,124
باب استحباب اختيار تسبيح الزهراء
نکته :خلاصه این داستان گفته شد
روايت كردهاند كه امير المؤمنين عليه السّلام به مردى از بنى سعد فرمود:
آيا نميخواهى از وضع و حال خودم و فاطمه زهرا با تو سخنى باز گويم، (و چنين حكايت فرمود) فاطمه در خانه من بود، و به تنهائى آب از چاه مىكشيد و در مشك كرده بدوش ميگرفت و بخانه مىآورد چندان كه تسمه مشك سينه او را مجروح كرده بود، و با آسياب گندم را آرد ميكرد به حدّى كه دستهايش آماس كرده و تاول زده بود، و آنقدر خانه را رفته و روبيده بود كه جامهاش خاك آلود و كثيف شده بود، و چندان آتش در زير ديگ روشن كرده بود كه لباسهايش چركين گشته، و از اين همه كار و زحمت آسيب و فرسودگى فراوان به او رسيده بود روزى من به او گفتم: چه خوب مىشد اگر نزد پدرت ميرفتى از آن حضرت تقاضاى خدمتگارى ميكردى كه تا حدّى بار مشقّتى را كه از اين همه كار بر دوش تو است بردارد، فاطمه نزد پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله رفت و ديد جمعى خدمت آن حضرت نشسته و مشغول صحبت هستند، شرمش آمد كه خواستهاش را بگويد و بمنزل باز گشت،
و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فهميد كه دخترش براى كارى آمده بوده ولى از روى آزرم برگشته است، فرداى آن روز پیامبر به خانه ما آمد . . . فرمود: اى فاطمه ديروز چه خواستهاى داشتى كه نزد پدرت آمدى؟ فاطمه پاسخ نداد و من ترسيدم اگر جواب ايشان را ندهم برخيزد و برود پس سر خود را از قطيفه بيرون آورده و عرض كردم: من شما را از آن با خبر مىكنم اى رسول خدا، ماجرا چنين است كه دختر شما آنقدر مشك آب بر دوش كشيده و آب آورده كه تسمه آن روى سينهاش اثر گذاشته، و چندان آسيا گردانده كه دستهايش آبله و تاول زدهاست، و آنقدر خانه را روبيده و نظافت كرده كه جامههايش چرك و غبار و خاك گرفته است، و چندان زير ديگ آتش كرده كه لباسهايش دود آلود و سياه شده است و من باو گفتم: اگر نزد پدرت ميرفتى و از ايشان تقاضاى خدمتگارى مىكردى كه تا حدودى بار اين مشقّت و رنج اين همه كار را از دوش تو بر دارد خوب ميشد، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از شنيدن ماجرا و درخواست ما فرمود: آيا مىخواهيد چيزى بشما بياموزم كه برايتان از خدمتگار بهتر باشد؟ هنگامى كه آماده خواب شديد و يا برختخواب رفتيد سى و چهار بار «اللَّه أكبر» بگوئيد، و سى و سه بار «سبحان اللَّه» و سى و سه بار «الحمد للَّه» بگوئيد (تا بدين وسيله خستگى مفرط ناشى از كارهاى روزانه از تن شما بيرون رفته و آرامش و نيروى دوباره براى كارهاى روز بعد به جسم و جانتان باز گردد) در اين هنگام حضرت فاطمه عليها السّلام كه تا اين زمان ملحفه را روى سر خود كشيده بود سر خود را بيرون آورد و گفت: «رضيت عن اللَّه و عن رسوله، رضيت عن اللَّه و عن رسوله». (من از خدا و رسولش راضى شدم من از خدا و رسولش راضى شدم براى آنچه خدا و رسولش بمن عطا فرمودند راضى و خشنود شدم و هيچ شكايتى ندارم).
منبع:
من لا يحضره الفقيه-ترجمه غفارى
جلد1
صفحه 504
باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن
دی 11, 1389
امام علی(علیه السلام), منبرک های روایی
2,278
حضرت علی علیه السلام :
الْجَلْسَةُ فِي الْمَسْجِدِ خَيْرٌ لِي مِنَ الْجَلْسَةِ فِي الْجَنَّةِ فَإِنَّ الْجَنَّةَ فِيهَا رِضَا نَفْسِي وَ الْجَامِعَ فِيهِ رِضَا رَبِّي
نشستن در مسجد، نزد من دوست داشتنىتر از نشستن در بهشت است، زیرا نشستن در بهشت برای رضای من است اما نشستن در مسجد برای رضايت خداست.
منبع:
إرشاد القلوب إلى الصواب
جلد2
صفحه 218
مهر 11, 1389
دستهبندی نشده
1,275