شهریور 7, 1390
منبرک های روایی
1,054
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ:
أَوَّلُ مَا عُصِيَ اللَّهُ تَعَالَى بِسِتِّ خِصَالٍ
حُبِّ الدُّنْيَا
وَ حُبِّ الرِّئَاسَةِ
وَ حُبِّ النَّوْمِ
وَ حُبِّ النِّسَاءِ
وَ حُبِّ الطَّعَامِ
وَ حُبِّ الرَّاحَةِ.
امام صادق عليه السّلام فرمود: نخستين بارى كه خداوند معصيت شد به خاطر شش چيز بود،
1. محبت دنيا،
2. حب رياست،
3. حب خواب ،
4. و حب زنان،
5. و حب غذا،
6. و حب رفاه ،
منبع: وسائل الشيعة، جلد 20، صفحه 26، باب كراهة الإفراط في حب النساء و تحريم حب النساء المحرمات
شهریور 6, 1390
منبرک های روایی
1,560
قال لقمان لابيه :
يا بنيّ، اعلم أنّي خدمت أربعمائة نبيّ و أخذت من كلامهم أربع كلمات و هي:
إذا كنت في الصّلاة فاحفظ قلبك،
و إذا كنت على المائدة فاحفظ حلقك،
و إذا كنت في بيت الغير فاحفظ عينك،
و إذا كنت بين الخلق فاحفظ لسانك.
لقمان به فرزندش فرمود:
پسركم! بدان كه من چهار صد پيغمبر را خدمت كردم و از سخنان آنان چهار جمله انتخاب كردم:
1- در حال نماز مراقبت دلت باش
2- سر سفره مراقب گلو يت باش
3- در خانه ى مردم مراقب چشمت باش
4- ميان مردم مراقب زبانت باش
منبع : تحرير المواعظ العددية، صفحه 366، الفصل السادس مما ورد من كلام العلماء و الحكماء
شهریور 3, 1390
قرآنی
998
(به بهانه روز قدس )
سؤال: آيا در قرآن، دليلى براى شركت در راهپيمايى و تظاهرات داريم؟
پاسخ: خداوند در قرآن مىفرمايد:
«ولايَطؤون مَوطئاً يَغيظُ الكفّار … الّا كُتب لهم به عَملٌ صالح» « سوره توبه، آيه 120»
هيچ حركت دسته جمعى كه كفّار را عصبانى كند، صورت نمىگيرد مگر اين كه براى آن، پاداش عمل صالح ثبت مىشود.
آرى، راهپيمايىهايى كه دشمنان اسلام و مسلمين را عصبانى كند، عمل صالح است.
اين راهپيمايىها (بخصوص آنگاه كه از طريق وسايل ارتباطى و ماهوارهها منعكس مىشود) اگر براى اهداف مقدسى صورت گيرد، نوعى حضور در صحنه، عبادت دسته جمعى و امر به معروف و نهى از منكر عملى و عامل تقويت روحيّه مردم و تهديد دشمن است.
منبع : كتاب پرسش هاى مهم، پاسخ هاى كوتاه
(تمثيلات)
حجه الاسلام قرائتي
صفحه :98
شهریور 2, 1390
منبرک های روایی
1,208
(به بهانه روزهای پایانی رمضان و تلنگر به بعضی ها !!! )
قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله:
سَيَأْتِي زَمَانٌ عَلَى أُمَّتِي لَا يَعْرِفُونَ الْعُلَمَاءَ إِلَّا بِثَوْبٍ حَسَنٍ وَ لَا يَعْرِفُونَ الْقُرْآنَ إِلَّا بِصَوْتٍ حَسَنٍ وَ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ إِلَّا فِي شَهْرِ رَمَضَان
پيغمبر صلی الله علیه و آله فرمودند:
به زودی بر امت من می آید زمانى که ،
نشناسد عالمان را مگر به لباس نيكو ،
نشناسند قرآن را مگر به آواز خوش،
عبادت نكنند خدا را مگر در ماه رمضان
منبع : بحارالانوار، جلد 22، صفحه 454، باب14
خاطره:
در ابتداي ماه مبارك رمضان امسال آنقدر مسجد شلوغ شده بود كه مردم در روز اول ماه رمضان در مسجدي به اين بزرگي جا نشدند و بعضي در كوچه بودند
ما هر چه مي توانستيم جانمازها را به هم نزديك كرديم
ماي خوش خيال را بگو ، فكر كرده بوديم چقدر كار فرهنگي كرده ايم كه مردم اينگونه استقبال كرده اند
اين جريان ادامه داشت تا اينكه كارت افطاري حرم امام رضا را آوردند و بين نماز تقسيم كردند؛ از آن روز حدودا جمعيت مسجد شد مانند قبل از رمضان
كاش لااقل در رمضان ، خدا عبادت مي شد !!!
(توضيح : آستان قدس چند سالي است كه در ماه رمضان به صورت سرزده در مساجد حاضر مي شود و بين نماز گزاران كارت افطاري پخش مي كند )
شهریور 1, 1390
منبرک های روایی
1,013
(به بهانه نزدیکی به شب 23 ماه رمضان)
قال علی علیه السلام:
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله كَانَ يَطْوِي فِرَاشَهُ وَ يَشُدُّ مِئْزَرَهُ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ كَانَ يُوقِظُ أَهْلَهُ لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ وَ كَانَ يَرُشُّ وُجُوهَ النِّيَامِ بِالْمَاءِ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ كَانَتْ فَاطِمَةُ سلام الله علیها لَا تَدَعُ أَحَداً مِنْ أَهْلِهَا يَنَامُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَ تُدَاوِيهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعَامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَهَا مِنَ النَّهَارِ وَ تَقُولُ مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا
حضرت علی علیه السلام می فرمایند :
پیامبر خدا در دهه آخر رمضان ، بستر خود را جمع می کرد و کمرش را می بست و شب بیست و سوم ، خانواده خود را بیدار می کرد و در آن شب ، به صورت خفتگان ، آب می پاشید و فاطمه سلام الله علیها نیز نمی گذاشت کسی از اهل خانه در شب بیست و سوم بخوابد و خواب آنان را با کم خوردن درمان می کرد و از روز برای شب ، آماده می شد و می فرمود : « محروم ، کسی است که از خیر آن بی بهره بماند »
منبع: مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، جلد 7 ، صفحه 470، 23 باب تعيين ليلة القدر و أنها في كل سنة و تأكد استحباب الغسل فيها و…
قال: سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول: إن الجهني أتى إلى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقال: يا رسول اللّه إن لي إبلا و غنما و غلمة فاحب أن تأمرني ليلة أدخل فيها فأشهد الصلاة و ذلك في شهر رمضان. فدعاه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فساره في اذنه، قال: فكان الجهني إذا كانت ليلة ثلاث و عشرين دخل بإبله و غنمه و أهله و ولده و غلمته، فكان تلك الليلة ليلة ثلاث و عشرين بالمدينة فإذا أصبح خرج بأهله و غنمه و إبله إلى مكانه، و اسم الجهني عبد الرحمن بن أنيس الأنصاري.
راوى گفت: از امام باقر عليه السّلام شنيدم مىفرمود: جهنى پيش رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله آمد و گفت:
يا رسول اللَّه، من شترها، گوسفندها و غلامانى دارم، مىخواهم دستور بفرماييد شبى در ماه مبارك رمضان داخل مدينه شوم و در نماز جماعت شما حضور يابم، حضرت او را نزديكتر فراخواند در گوشى با او حرف زد. جهنى شب بيست و سوم [ماه مبارك رمضان] با شتران، گوسفندان و غلامان و زن و فرزندان داخل مدينه مىشد صبحگاهان از مدينه خارج مىشد و به محل خود مىرفت، اسم جهنى عبد الرحمن بن انيس انصارى است
منبع: مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، جلد 7 ، صفحه 470، 23 باب تعيين ليلة القدر و أنها في كل سنة و تأكد استحباب الغسل فيها و…
عَنْ جَمِيلٍ وَ هِشَامٍ وَ حَفْصٍ قَالُوا مَرِضَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَرَضاً شَدِيداً فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ أَمَرَ مَوَالِيَهُ فَحَمَلُوهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَكَانَ فِيهِ لَيْلَتَهُ.
به نقل از جمیل و هشام و حفض : امام صادق علیه السلام به سختی بیمار شد . چون شب بیست و سوم فرا رسید ، به غلامان خود دستور داد او را به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود
منبع: بحار الأنوار، جلد 95، صفحه 169، ذكر ما نختار روايته من فضل المهاجرة إلى الحسين صلوات الله عليه في العشر الأواخر من شهر رمضان
و در پایان مرحوم علامه مجلسی می گوید:
اکثر احادیث معتبر دلالت دارد که شب بیست و سوم ، شب قدر است
منبع : زاد المعاد،صفحه 187
مرداد 31, 1390
ماه رمضان, مناسبت های قمری, مناسبتی, منبرک های روایی
1,490
(به بهانه شهادت حضرت علی علیه السلام )

أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ص يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْذوَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا 6 الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ [أَشْرَارُكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ ثُمَّ قَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ [قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُور
(وصيّت امام عليه السلام به حسن و حسين عليهما السّلام پس از ضربت ابن ملجم كه لعنت خدا بر او باد مىباشد كه در ماه رمضان سال 40 هجرى در شهر كوفه مطرح فرمود)
شما را به ترس از خدا سفارش مىكنم، به دنيا پرستى روى نياوريد، گر چه به سراغ شما آيد، و بر آنچه از دنيا از دست مىدهيد اندوهناك مباشيد، حق را بگوييد، و براى پاداش الهى عمل كنيد و دشمن ستمگر و ياور ستمديده باشيد.
شما را، و تمام فرزندان و خاندانم را، و كسانى را كه اين وصيّت به آنها مىرسد، به ترس از خدا، و نظم در امور زندگى، و ايجاد صلح و آشتى در ميانتان سفارش مىكنم، زيرا من از جدّ شما پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه مىفرمود: «اصلاح دادن بين مردم از نماز و روزه يك سال برتر است».
خدا را! خدا را! در باره يتيمان، نكند آنان گاهى سير و گاه گرسنه بمانند، و حقوقشان ضايع گردد!
خدا را! خدا را! در باره همسايگان، حقوقشان را رعايّت كنيد كه وصيّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شماست، همواره به خوشرفتارى با همسايگان سفارش مىكرد تا آنجا كه گمان برديم براى آنان ارثى معيّن خواهد كرد.
خدا را! خدا را! در باره قرآن، مبادا ديگران در عمل كردن به دستوراتش از شما پيشى گيرند.
خدا را! خدا را! در باره نماز، چرا كه ستون دين شماست.
خدا را! خدا را! در باره خانه خدا، تا هستيد آن را خالى مگذاريد، زيرا اگر كعبه خلوت شود، مهلت داده نمىشويد.
خدا را! خدا را! در باره جهاد با اموال و جانها و زبانهاى خويش در راه خدا.
بر شما باد به پيوستن با يكديگر، و بخشش همديگر، مبادا از هم روى گردانيد، و پيوند دوستى را از بين ببريد. امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنيد كه بدهاى شما بر شما مسلّط مىگردند، آنگاه هر چه خدا را بخوانيد جواب ندهد! (سپس فرمود).
اى فرزندان عبد المطلّب: مبادا پس از من دست به خون مسلمين فرو بريد [و دست به كشتار بزنيد] و بگوييد، امير مؤمنان كشته شد، بدانيد جز كشنده من كسى ديگر نبايد كشته شود. درست بنگريد! اگر من از ضربت او مردم، او را تنها يك ضربت بزنيد، و دست و پا و ديگر اعضاى او را مبريد، من از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه فرمود: «بپرهيزيد از بريدن اعضاى مرده، هر چند سگ ديوانه باشد».
منبع : نهج البلاغه، نامه 47
مرداد 31, 1390
منبرک های روایی
1,129
(به بهانه خشکسالی در سومالی )
فيما رواه الإمام الصّادق: من أصبح لا يهتمّ بأمور المسلمين فليس منهم. و من سمع رجلا ينادي: يا للمسلمين! فلم يجبه فليس بمسلم.
پيامبر «صلی الله علیه و آله »- به روايت امام صادق:
كسى كه بامداد برخيزد بىآنكه به فكر سر و سامان دادن به كارهاى مسلمانان باشد، مسلمان نيست. و كسى كه فرياد «مسلمانان به دادم برسيد!» را از كسى بشنود و اجابت نكند مسلمان نيست.
النبي « صلی الله علیه و آله »: ما آمن بي من بات شبعان و جاره طاوي؛ ما آمن بي من بات كاسيا و جاره عاري.
پيامبر « صلی الله علیه و آله »:
آنكه سير بخوابد در حالى كه همسايهاش گرسنه است، به من ايمان نياورده است. و آن كس كه پوشيده بخوابد در حالى كه همسايهاش برهنه باشد، به من ايمان نياورده است.
منبع :
الحياة با ترجمه احمد آرام،
جلد 1،
صفحه : 417
نکته : بیاییم امشب که شب شهادت حضرت علی است کمی هم به فکر مردم مظلوم سومالی باشیم
بیاییم درآمد یک روزمان را به آنان اختصاص دهیم
من امشب 7 جا منبر دارم پول همه ی آنان را به مردم سومالی اختصاص می دهم !!! (تف به ریا )
مرداد 29, 1390
قرآنی
1,242
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (١)
اى کسانی که ایمان آورده اید ! بر خدا و رسولش پيشى نگيريد و از خدا بترسيد كه او شنواى داناست. (1)
سوره حجرات آیه 1
انسان نباید در هیچ کاری جلوتر از پیامبر و خدا قرار بگیرد به عنوان مثال:
زیارت عاشورا می خواند و در هنگام سلامها می گوید: السلام علی العباس و یا می گوید: السلام علی الانصار الحسین ( در حالی که در متن زیارت اینگونه نیست )
می گوید به نطر من فلان موضوع نباید در قرآن می آمد یا اگر فلان بحث می آمد بهتر بود
در هنگام قرآن به سر گرفتن , بعضی از فرازها را اضافه و کم می کند مثلا می گوید : بفاطمه الزهرا در حالی که بفاطمه آمده است
و
.
.
.
مرداد 27, 1390
منبرک های روایی
2,178
(به بهانه نزدیکی به شبهای قدر )
عَنِ النَّبِيِّ صلي الله عليه و آله قَالَ :
قَالَ مُوسَى إِلَهِي أُرِيدُ قُرْبَكَ قَالَ قُرْبِي لِمَنِ اسْتَيْقَظَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ
قَالَ إِلَهِي أُرِيدُ رَحْمَتَكَ قَالَ رَحْمَتِي لِمَنْ رَحِمَ الْمَسَاكِينَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ
قَالَ إِلَهِي أُرِيدُ الْجَوَازَ عَلَى الصِّرَاطِ قَالَ ذَلِكَ لِمَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ لَيْلَةَ الْقَدْرِ
قَالَ إِلَهِي أُرِيدُ مِنْ أَشْجَارِ الْجَنَّةِ وَ ثِمَارِهَا قَالَ ذَلِكَ لِمَنْ سَبَّحَ تَسْبِيحَةً فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
قَالَ إِلَهِي أُرِيدُ النَّجَاةَ مِنَ النَّارِ قَالَ ذَلِكَ لِمَنِ اسْتَغْفَرَ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
قَالَ إِلَهِي أُرِيدُ رِضَاكَ قَالَ رِضَايَ لِمَنْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله مي فرمايند : حضرت موسي در مناجات خود به خدا عرضه داشت :
خداوندا ! مىخواهم به تو نزديك شوم، فرمود: قرب من در بيداري شب قدر است
گفت: خداوندا! رحمتت را مىخواهم، فرمود: رحمتم در ترحم و رحم كردن به مساكين در شب قدر است
گفت: خداوندا ! جواز عبوراز صراط را مىخواهم ,فرمود: رمز عبور از صراط,صدقه دادن در شب قدر است
گفت:خداوندا!بهشت و نعمتهايش را مىخواهم،فرمود:رسیدن به آن درگروي تسبيح گفتن درشب قدراست
گفت: خداوندا! رهايى از جهنم و غذابش را مىخواهم ،فرمود:رمز نجات از دوزخ , استقفار در شب قدر است
گفت: خداوندا رضاي تو را مىخواهم، فرمود: رضاي من در خواندن دو ركعت نماز در شب قدر است
منبع : وسائل الشيعة، جلد 8، صفحه 20
مرداد 26, 1390
قرآنی
3,384
( به بهانه قحطی در سومالی )
وَ لا تُطِعْ كُلَّ حَلاَّفٍ مَهينٍ – هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَميمٍ – مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثيمٍ
و از كسى كه بسيار سوگند ياد مىكند و پست است اطاعت مكن – كسى كه بسيار عيبجوست و به سخن چينى آمد و شد مىكند – و بسيار مانع كار خير، و متجاوز و گناهكار است؛
سوره مباركه قلم آيات 10 تا 12
نكته اي كه بايد دقت داشت اين است كه خداوند پيامبرش را از پيروي با چند گروه باز ميدارد كه يكي از آنان (مناع الخير ) است يعني كسي كه ديگران را از كار خير باز مي دارد
به عنوان مثال :
مي خواهد دخترش را به يك طلبه يا دانشجو دهد …………مي گويد چرا دو دستي دخترت را بدبخت مي كني , كمي صبر كن و او را به يك پولدار بده
مي خواهد به مردم مضلوم سومالي يا … كمك كند ……….مي گويد چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است ( يعني تا ما در كشورمان مستمند داريم , چرا به ديگران كمك مي كني ) كسي نيست به اين مانع الخير بگويد آيا اگر او به سومالي يا … كمك نكند ؛ مگر قرار است به ديگران كمك كند و يا اگر به كشور ديگر كمك كند مگر ديگر به هموطنان خود كمك نمي كند و از همه مهمتر
مگر اسلام مرز دارد ( بايد ديد چه كسي نيازش فوريتر است )
خاطره :
مدتي پيش در بين نماز ظهر و عصر در مسجد درباره كمك به سيل زدگان پاكستان صحبت مي كردم . شخصي به عنوان اعتراض داد زد كه ” چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است “
من هم گفتم : “حرف ايشان درست است ؛ حال ایشان الان بلند مي شود و مي آيد و مقداري پول براي كمك به مستضعفين مشهد مي دهد “
بنده ي خدا سرخ شد و باز من گفتم :” شما كه به مردم شهر خود كمك نمي كني , چرا مانع از كمك براي ديگران مي شوي “
«« البته شما هيچ گاه اينگونه برخورد نكنيد ولي گاه بايد انسان محكم از اسلام دفاع كند »»
مرداد 25, 1390
قرآنی
1,067
این مطلب استثناءاً بیش از منبرک است برای خودش منبریست
روز گذشته امام جماعت مسجد خاتم الانبیاء جنت مشهد با تعطیل نمودن تفسیر بعد از نمازعصر به پاسخ گویی به شبهات روزنامه ایران پرداخت که بخشی از آن در ذیل آمده است :
روزنامه ایران سابقه دیرینه ای در دشمنی با حجاب خصوصا چادر دارد به عنوان نمونه :
آقای مهدي كلهر مشاور معزول رئیس محترم جمهور آقای احمدی نژاد در ويژه نامه روزنامه ایران با عنوان خاتون كه شنبه 22مرداد منتشر شد در پاسخ به این سوال که “چادر مشکی از چه زمانی وارد ایران شد؟” گفت :
از سفرهای اروپایی ناصر الدین شاه. شب که به مجلس عیاشی در اروپا میرفت، میدید آنجا لباس مردها مشکی است. کلاه سیلندری مردها مشکی است و زنها هم با لباس مشکی میایند. این به نظرش آمد که یک نوع سنگینی و وقار دارد وگرنه در اسلام به صراحت داریم که رنگ تیره مکروه است. این رنگ مشکی متکبرانه را ناصرالدین شاه آورد. خدالعنتش کند. همینجور آتش به قبرش ببارد. خیلی مرد ملعونی است
این نوع حمله به حجاب و رنگ مشکی تازگی ندارد
در 11 سال پیش در همین روزنامه ( ایران ) در شماره 1510 به تاریخ 14/2/79 با خانم زهرا رهنورد که در آن دوران ریاست دانشگاه الزهرا را عهده دار بودندمصاحبه ای ترتیب می دهد ؛ در بخشی از این مصاحبه آمده است :
مرداد 20, 1390
منبرک های روایی
1,684
( به بهانه 10 رمضان رحلت حضرت خدیجه سلام الله علیها )
نزل جبريل (عليه السّلام) على النبيّ (صلّى اللّه عليه و آله) فقصّ عليه ما أرسل به، و جلس يحدّث رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-: إذ مرّت خديجة فقال جبريل: من هذه يا محمّد؟ قال: هذه صدّيقة أمّتي؛ قال جبريل: إنّ معي إليها رسالة من الربّ- عزّ و جلّ- تقرئها السّلام و تبشّرها ببيت في الجنّة من قصب بعيد من اللّهب، لا لغب فيه و لا وصب
جبرئيل برسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرود آمد و آن چه كه براى او فرستاده شده بود بيان كرد و برسول خدا (صلی الله علیه و آله) حديث مىگفت.
آن گاه خديجه عبور كرد جبرئيل گفت اى محمد (صلی الله علیه و آله) اين كيست؟ فرمود اين راستگوترين امت من است جبرئيل گفت كه از طرف خداى توانا و با عظمت بوسيله من باو پيامى هست، باو سلام برسان و بخانهاى در بهشت از مرواريد به او مژده ده كه دور از شعله آتش و در او خستگى و بيمارى نيست
منبع: روضة الواعظين-ترجمه مهدوى دامغانى، صفحه 438 ، مجلس سى و دوم در مناقب آل محمد عليهم السلام
وَ رُوِيَ أَنَّ جَبْرَئِيلَ أَتَى النَّبِيَّ صلی الله علیه و آله فَسَأَلَ عَنْ خَدِيجَةَ فَلَمْ يَجِدْهَا فَقَالَ إِذَا جَاءَتْ فَأَخْبِرْهَا أَنَّ رَبَّهَا يُقْرِئُهَا السَّلَامَ
و روايت شده است كه جبرئيل به حضور پيامبر (صلی الله علیه و آله) آمد و در مورد خديجه (سلام الله علیها) سؤال كرد و در آن هنگام خديجه در خانه نبود. جبريل فرمود: چون خديجه آمد به او خبر بده كه خدايش به او سلام مىرساند
منبع: بحارالأنوار، جلد16، صفحه 8 ، باب 5- تزوجه ص بخديجة رضي الله عنها
حال انسان باید فکر کند که خدیجه سلام الله علیها چه کرده ، که به این جایگاه رسیده است
مرداد 18, 1390
قرآنی
1,663
قَالُواْ رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَ كُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ(106)
رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنهْا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ(107)
قَالَ اخْسَواْ فِيهَا وَ لَا تُكلَّمُونِ(108)
…
فَاّتخَّذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتىَّ أَنسَوْكُمْ ذِكْرِى وَ كُنتُم مِّنهمْ تَضْحَكُونَ(110) سوره مومنون
مىگويند: «پروردگارا! بدبختى ما بر ما چيره شد، و ما قوم گمراهى بوديم! (106)
پروردگارا! ما را از اين (دوزخ) بيرون آر، اگر بار ديگر تكرار كرديم قطعاً ستمگريم (و مستحق عذاب)!» (107)
(خداوند) مىگويد: «دور شويد در دوزخ، و با من سخن مگوييد! (108)
…
شما مومنان را به باد مسخره گرفتيد تا شما را از ياد من غافل كردند و شما به آنان مىخنديديد! (110)
نکته :
مطابق این آیه مسبب دوزخی شدن برخی از انسانها ، مسخره کردن مومنان است .
به عنوان مثال:
کسانی را که روزه گرفته اند ، مسخره می کنند
به کسانی که نماز می خوانند نیشخند می زنند
با حجاب ها را به باد انتقاد می گیرند
به کسانی که خمس مالشان را می دهند ساده می گویند
آنان را که ریش می گذارند ، اُمُل خطاب می کنند
به آنانی که ربا نمی دهند و نمی گیرند ، ساده می گویند
.
.
.
در یک کلام مو منین را ، به جهت ایمانشان مسخره می کنند
طبق این آیات خداوند ابتدا آنان را سگ خطاب می کند ( اخسوا کلامی است که به سگ می گویند ) و با آنان سخن نمی گوید
مرداد 14, 1390
منبرک های روایی
1,353
و إذا رأيت الناس يشتغلون بعيوب الناس فاشتغل أنت بعيوب نفسك.
و إذا رأيت الناس يشتغلون بتزيين الدّنيا فاشتغل أنت بتزيين الآخرة.
3. هنگامى كه مردم را مشغول عيبجويى ديگران بينى، تو در فكر عيوب خود باش
توضیح : مانند برخی که
· اگر ببینند کسی ماشینش را بد جایی پارک کرده , به او بد و بیراه می گویند ؛ اما اینکار را هر روز خود انجام می دهند
· خود سوار ماشین تک سرنشینند و به دیگر ماشین ها می گوییند تک سرنشین
· خود مجالس پر خرج می گیرند,بقیه که اینگونه مجالسی می گیرند, ملامت می کنند
· دائما غیبت می کنند , اما تا بفهمند دیگران یک غیبتی کرده اند , از کوره در میروند
· حجابشان را رعایت نمی کنند , می گویند چه فسادی در جامعه شده است
· و . . .
4. وقتى كه ديدى همه سرگرم تزيين دنيا هستند، تو به زينت آخرت پرداز؛
مردم به فکر ساختن خانه های دنیایند , ما باید به فکر ساختن خانه آخرت باشیم
منبع: تحرير المواعظ العددية صفحه 431 و کتاب نصایح صفحه 249
مرداد 13, 1390
منبرک های روایی
1,744
قال النبيّ (صلی الله علیه و آله) : يا عليّ، تريد ستّمائة ألف شاة أو ستمائة ألف دينار أو ستّمائة ألف كلمة، قال: يا رسول اللّه ستّمائة ألف كلمة، فقال صلّى اللّه عليه و آله: اجمع ستمائة ألف كلمة في ستّ كلمات:
يا عليّ، إذا رأيت الناس يشتغلون بالفضائل فاشتغل أنت بإتمام الفرائض.
و إذا رأيت الناس يشتغلون بعمل الدّنيا فاشتغل أنت بعمل الآخرة
پيامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: اى على! آيا ششصد هزار گوسفند مىخواهى يا ششصد هزار دينار يا ششصد هزار كلمه؟ على (علیه السلام) عرض كرد: اى رسول خدا! ششصد هزار كلمه. پيامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: ششصد هزار كلمه را در شش كلمه جمع كن.
1. یا على! هر گاه ديدى مردم به مستحبّات اشتغال دارند تو به كامل ساختن واجبات بپرداز،
توضیح : مانند برخی که
· صدقه مستحبی می دهند , خمس و زکات نمی دند
· کربلا و سوریه می روند , حج واجب را ترک می کنند
· شب ها تا سحر سینه می زند,نماز صبح نمی خواند
· پوشیه می زند , چوراب پا نمی کند
· سالها نماز صبح قضا دارد و نمی خواند , واجب میداند هر شب غفیله بخواند
2. هر گاه ديدى مردم به كار دنيا مشغولند تو به كار آخرت مشغول شو
منبع: تحرير المواعظ العددية صفحه 431 و کتاب نصایح صفحه 249