منبرک های روایی

در روز يكشنبه ماه ذي القعده نمازى با فضيلت بسيار از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده كه خلاصه اش  آن است كه هر كه آن را بجا آورد

 توبه‏ اش مقبول

گناهش آمرزيده شود

 طلبكاران او در روز قيامت از او راضى شوند

 با ايمان بميرد

 دينش گرفته نشود

قبرش گشاده و نورانى گردد

 والدينش از او راضى گردند

 مغفرت شامل حال والدين او و ذريه او گردد

 توسعه رزق پيدا كند

 ملك الموت با او در وقت مردن مدارا كند

به آسانى جان او بيرون شود

و كيفيت آن چنان است كه در روز يكشنبه غسل كند و وضو بگيرد و چهار ركعت نماز گزارد ( 2 نماز دو ركعتي)در هر ركعت حمد يك مرتبه و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ سه مرتبه و معوذتين (سوره ي ناس و فلق )يك مرتبه و بعد از اتمام چهار ركعت هفتاد مرتبه استغفار كند و بعد يك مرتبه بگويد  لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ  و بعد از آن بگويد يَا عَزِيزُ يَا غَفَّارُ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ ذُنُوبَ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلا أَنْتَ

منبع :  مفاتيح الجنان ،اعمال ماه ذي القعده

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

 بين من و مردى منجم زمينى مشترك بود براى تقسيم او پيوسته تأخير مي انداخت تا ساعتى را انتخاب كند كهبه نظر خودش برايش سعيد باشد و براى من نحس. بالاخره تقسيم كرديم به من قسمت خوب افتاد منجم ازناراحتى دست بر پشت دست ديگر زده گفت مثل امروز نديده بودم.

گفتم مگر از علم خود استفاده نكردى؟  گفت :من با اطلاع از علم نجوم براى شما ساعت نحس انتخاب كردم وخودم در ساعت سعد خارج شدم باز قسمت بهتر به شما افتاد.

گفتم: ميل دارى حديثى كه پدرم از پدر خود برايم نقل كرده برايت بگويم.

پدرم گفت: پيامبر اكرم فرمود هر كس مايل است نحوست آن روزش برطرف شود اول صبح صدقه بدهد خداوند با اينصدقه نحوست آن روز را برطرف ميكند و هر كه مى‏خواهد نحوست شبش برطرف گردد شب را با صدقه شروع كند.

گفتم من وقتى خارج شدم صدقه دادم اين صدقه نفعش براى من از علم نجوم تو بهتر بود

منبع: بحار الأنوار، جلد ‏47، صفحه 52، باب 4 مكارم سيره و محاسن أخلاقه و إقرار المخالفين و المؤالفين بفضله

(به بهانه نزديكي به شهادت امام صادق عليه السلام)

عن سفيان الثوري قال: لقيت الصّادق بن الصّادق محمّد عليهما السّلام فقلت له: يا بن رسولاللّه أوصني، فقال لي: يا سفيان، لا مروّة لكذوب، و لا أخ لملول، و لا راحة لحسود، و لا سؤدد لسيّئ الخلق، فقلت: يا بن رسول اللّه، زدني فقال لي: يا سفيان، ثق باللّه تكن مؤمنا، و ارضبما قسم اللّه لك تكن غنيّا، و أحسن مجاورة من جاورك تكن مسلما، و لا تصحب الفاجر فيعلّمكمن فجوره، و شاور في أمرك الّذين يخشون اللّه عزّ و جلّ.

سفيان ثورى گويد: به حضرت صادق- عليه السّلام- عرض كردم: يابن رسول اللّه مرا نصيحتكنيد، فرمود: سفيان! 

 دروغگو جوانمردى ندارد،

زودرنج رفيق ندارد،

 حسود روى آسايش ندارد،

 بداخلاق مجد و بزرگى ندارد.

گفتم: يا ابن رسول اللّه! بازهم بفرماييد. فرمود: سفيان

 به خدا اعتماد كن، كه ايمان همين است،

 به داده‏ى او راضى باش كه بى‏نيازى اين است،

 با همسايه خوشرفتارى كن تا مسلمان باشى،

 با بى‏دين رفاقت نكن كه فسق و فجورش را به تو مى‏آموزد،

 و با مردم خدا ترس مشورت كن.

منبع: نصايح، صفحه  197   

و قال صلّى اللّه عليه و آله:

 من فرح بأربعة حزن في أربعة: من فرح بطول البقاء حزن عند الموت، و من فرح بسعة البيت حزن عند ضيق القبر، ومن فرح عند المعصية حزن عند العقوبة، و من فرح بأكل الحرام حزن عند الحساب.

پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله مي فرمايند:

هر كه به چهار چيز خرسند شود در چهار موقع محزون گردد:

1. آن كه به عمر طولانى خرسند شود هنگام مرگ اندوهگين شود،

2. آن كه به وسعت خانه دلخوش باشد در تنگى قبر غمگين شود، (مراد در اين دو قسم آن خرسندى است كه خدارا فراموش كند)،

3. هر كه به گناه خوشحال گردد، در وقت كيفر غصه‏دار باشد،

4. و كسى كه به خوردن حرام خوشدل گردد هنگام حساب محزون شود.

منبع: نصايح ، صفحه183 

قُلِ الْحَقَّ وَ لَوْ عَلَى نَفْسِك‏

 حق بگو گرچه به ضررت باشد

منبع : أمالي الصدوق، صفحه 72، المجلس السابع عشر

اين روايت را معمولا همه ي ما بلد هستيم ، حال ببينيم چقدر به آن عمل مي كنيم ، به عنوان مثال :

مي بيند فرزندش با ديگري دعوا مي كند ….. از كه حمايت مي كند ؟

مي بيند همسرش در حال بگو مگو با مغازه دار است ……از كه حمايت مي كند ؟

مي فهمد در كاري اشتباه كرده ….. آيا به طرف مقابل مي گويد ؟

در حال رانندگي مسيري را خلاف مي آيد و مردم به او اعتراض مي كنند ……..مي پذيرد وعذز مي خواهد ؟

مي بيند كه موكلش خطا كار است …….آيا وكالت او را رها مي كند ؟

و  …

و …

و …

قال رسول الله صلي الله عليه و آله:

عشر خصال عملها قوم لوط بها اهلكوا وتزيدها امتي بخله :

اتيان الرجال بعضهم بعضا ، رميهم بالجلاهق و الخذف، ولعبهم بالحَمام ، و ضرب الدفوف ، و شرب الخمور ،و قص اللحيه ،و طول الشارب ، و الصفير ،و التصفيق ، و لباس الحرير ؛و تزيدها امتي بخله ، اتيان النساء بعضهن بعضا

پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله فرمودند :

ده خصلت است كه به واسطه انجام آن قوم لوط هلاك شد . و امت من يكي بر آن اضافه مي كنند .

1.     1.  لواط

2.     2.  سنگ ريزه به هم پرتاب كردن

3.      3.  كفتر بازي

4.       4. دايره زدن

5.       5. شراب خوردن

6.       6. ريش تراشي

7.       7. بلند كردن سبيل

8.       8. سوت زدن

9.       9. كف زدن

10.    10. پوشيدن لباس حرير

و امت من يكي به آن اضافه مي كنند و آن : نزديكي زن با زن است

منبع : الجامع الصغير في احاديث البشير النذير، اثر :سيوطي، جلد 2، صفحه 155، حديث 5433

پيامبر صلي الله عليه وآله به حضرت علي عليه السّلام فرمودند:

يا علي هر هفت روز يك بار خود را بشوي و غسل كن در هر جمعه حتي اگر لازم شد براي تهيه آب ، غذاي روزانه ات را بفروشي اين كار را بكن . زيرا هيچ عمل مستحبي بهتر از غسل جمعه نيست

منبع: بحار الأنوار، جلد ‏86، صفحه  353

 اصبغ بن نباته، مى‏گويد: هر گاه امير المؤمنين عليه السّلام كسى را مى‏خواستند توبيخ كنند به او مى‏فرمودند: تو از كسى كه تارك غسل جمعه است ناتوان‏تر هستى،

منبع : علل الشرائع، جلد ‏1، صفحه 285  

 امام صادق عليه السّلام فرمود:

هر كس غسل جمعه كند و اين دعا را بخواند:

«أشهد أن لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له و أنّ محمّدا عبده و رسوله، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و اجعلني من التّوابين، و اجعلني من المتطهرين»

 همين دعا موجب پاكسازى او از آن جمعه تا جمعه ديگر است.

منبع: من لا يحضره الفقيه، جلد ‏1، صفحه 147   

 قال الامام الباقر عليه السلام :

لَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ مَا لَهُ مِنَ الْجَزَاءِ فِي الْمَصَائِبِ لَتَمَنَّى أَنَّهُ قُرِّضَ بِالْمَقَارِيض‏

حضرت امام باقر عليه السلام مي فرمايند :

اگر مومن بداند كه در مصيبتها چه اجري براي او نهفته است آرزو مي كرد با قيچي ريز ريز شود

منبع: ميزان الحكمه، جلد 6، صفحه2967، باب صبر

 داستان زن ابو طلحه انصارى

  ابو طلحه انصارى يكى از ياران رسول خداست، زنى با ايمان داشت به نام «ام سليم»، اين زن و شوهر، پسرى داشتند كه مورد

علاقه هر دو بود، ابو طلحه پسر را سخت دوست مى‏داشت، پسر بيمار شد، بيماريش شدت يافت، به مرحله‏اى رسيد كه ام سليم دانست كه كار پسر تمام است.

ام سليم براى اين كه شوهرش در مرگ فرزندش بيتابى نكند او را به بهانه‏اى به خدمت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرستاد و پس از چند لحظه طفل جان به جان آفرين تسليم كرد.

ام سليم جنازه بچه را در پارچه‏اى پيچيد و در يك اطاق مخفى كرد، به همه اهل خانه سپرد كه حق نداريد ابو طلحه را از مرگ فرزند آگاه سازيد. سپس رفت و غذايى آماده كرد و خود را نيز آراست و خوشبو نمود. ساعتى بعد كه ابو طلحه آمد و وضع خانه را دگرگون يافت، پرسيد: بچه چه شد؟

ام سليم گفت: بچه آرام گرفت. ابو طلحه گرسنه بود، غذا خواست، ام سليم غذايى كه قبلا آماده كرده بود حاضر كرد و دو نفرى غذا خوردند و هم بستر شدند، ابو طلحه آرام گرفت، ام سليم گفت: مطلبى مى‏خواهم از تو بپرسم، گفت: بپرس گفت: آيا اگر به تو اطلاع دهم كه امانتى نزد ما بود و ما آن را به صاحبش رد كرده‏ايم ناراحت مى‏شوى؟

ابو طلحه گفت: نه هرگز، ناراحتى ندارد، امانت مردم را بايد پس داد.

ام سليم گفت: سبحان اللَّه، بايد به تو بگويم كه خداوند فرزند ما را كه امانت او بود از ما گرفت و برد.

  ابو طلحه از بيان اين زن تكان سختى خورد و گفت: به خدا قسم من از تو كه مادر هستى سزاوارترم كه در سوگ فرزندمان صابر باشم.

از جا بلند شد، غسل كرد، دو ركعت نماز به جا آورد، به حضور رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله رفت و ماجرا را از اول تا آخر براى آن حضرت شرح داد. رسول اكرم فرمودند: خداوند ديشب شما را قرين بركت قرار داد و نسل پاكيزه‏اى نصيب شما گرداند. خدا را سپاس مى‏گزارم كه در امت من مانند صابره بنى اسرائيل قرار داد

منبع : يكصد موضوع 500 داستان، جلد 1، صفحه 51، بخش استقامت

قال علي عليه السلام

اقْبَلْ عُذْرَ أَخِيكَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ عُذْرٌ فَالْتَمِسْ لَهُ عُذْرا

حضرت علي عليه السلام مي فرمايند:

 عذر برادرت را بپذير و اگر عذرى نداشت عذرى برايش بتراش.

منبع: تحف العقول، صفحه 181، آدابى كه حضرت على عليه السلام به اصحاب خود آموخت

اما بعضي ها امثال من ؛ نه تنها وقتي كسي از آنان عذرخواهي مي كنند نمي پذيرد ؛ بلكه به دنبال پيدا كردن نقطه ضعفي از دوستشاند كه وقتي كدورتي پيدا شد آن را علم كنند   

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ:

 أَوَّلُ مَا عُصِيَ اللَّهُ تَعَالَى بِسِتِّ خِصَالٍ

حُبِّ الدُّنْيَا

وَ حُبِّ الرِّئَاسَةِ

وَ حُبِّ النَّوْمِ‏

وَ حُبِّ النِّسَاءِ

وَ حُبِّ الطَّعَامِ‏

وَ حُبِّ الرَّاحَةِ.

امام صادق عليه السّلام فرمود: نخستين بارى كه خداوند معصيت شد به خاطر شش چيز بود،

1.        محبت دنيا،

2.       حب رياست،

3.       حب خواب ،

4.       و حب زنان،

5.       و حب غذا،

6.       و حب رفاه ،

منبع: وسائل الشيعة، جلد ‏20، صفحه  26، باب كراهة الإفراط في حب النساء و تحريم حب النساء المحرمات

قال لقمان لابيه :

 يا بنيّ، اعلم أنّي خدمت أربعمائة نبيّ و أخذت من كلامهم أربع كلمات و هي:

 إذا كنت في الصّلاة فاحفظ قلبك،

و إذا كنت على المائدة فاحفظ حلقك،

و إذا كنت في بيت الغير فاحفظ عينك،

 و إذا كنت بين الخلق فاحفظ لسانك.

لقمان به فرزندش فرمود:

 پسركم! بدان كه من چهار صد پيغمبر را خدمت كردم و از سخنان آنان چهار جمله انتخاب كردم:

1- در حال نماز مراقبت دلت باش

 2- سر سفره مراقب گلو يت باش

 3- در خانه‏ ى مردم مراقب چشمت باش  

4- ميان مردم مراقب زبانت باش ‏

منبع : تحرير المواعظ العددية، صفحه 366، الفصل السادس مما ورد من كلام العلماء و الحكماء

(به بهانه روزهای پایانی رمضان و تلنگر به بعضی ها !!! )

قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله:

 سَيَأْتِي زَمَانٌ عَلَى أُمَّتِي لَا يَعْرِفُونَ الْعُلَمَاءَ إِلَّا بِثَوْبٍ حَسَنٍ وَ لَا يَعْرِفُونَ الْقُرْآنَ إِلَّا بِصَوْتٍ حَسَنٍ وَ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ إِلَّا فِي شَهْرِ رَمَضَان‏

 پيغمبر صلی الله علیه و آله فرمودند:

 به زودی  بر امت من می آید  زمانى که ،

نشناسد عالمان را مگر به لباس نيكو ،

نشناسند قرآن را مگر به آواز خوش،

عبادت نكنند خدا را مگر در ماه رمضان‏

منبع : بحارالانوار، جلد 22، صفحه 454، باب14

خاطره:

در ابتداي ماه مبارك رمضان امسال آنقدر مسجد شلوغ شده بود كه مردم در روز اول ماه رمضان در مسجدي به اين بزرگي جا نشدند و بعضي در كوچه بودند

ما هر چه مي توانستيم جانمازها را به هم نزديك كرديم

ماي خوش خيال را بگو ، فكر كرده بوديم چقدر كار فرهنگي كرده ايم كه مردم اينگونه استقبال كرده اند 

اين جريان ادامه داشت تا اينكه كارت افطاري حرم امام رضا را آوردند و بين نماز تقسيم كردند؛ از آن روز حدودا جمعيت مسجد شد مانند قبل از رمضان

كاش لااقل در رمضان ، خدا عبادت مي شد !!!

(توضيح : آستان قدس چند سالي است كه در ماه رمضان به صورت سرزده در مساجد حاضر مي شود و بين نماز گزاران كارت افطاري پخش مي كند )

(به بهانه نزدیکی به شب 23 ماه رمضان)

قال علی علیه السلام:

 أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله  كَانَ‏ يَطْوِي‏ فِرَاشَهُ‏ وَ يَشُدُّ مِئْزَرَهُ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ كَانَ يُوقِظُ أَهْلَهُ لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ وَ كَانَ يَرُشُّ وُجُوهَ النِّيَامِ بِالْمَاءِ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ  كَانَتْ فَاطِمَةُ سلام الله علیها  لَا تَدَعُ أَحَداً مِنْ أَهْلِهَا يَنَامُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَ تُدَاوِيهِمْ بِقِلَّةِ الطَّعَامِ وَ تَتَأَهَّبُ لَهَا مِنَ النَّهَارِ وَ تَقُولُ مَحْرُومٌ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا

حضرت علی علیه السلام می فرمایند :

پیامبر خدا در دهه آخر رمضان ، بستر خود را جمع می کرد و کمرش را می بست و شب بیست و سوم ، خانواده خود را بیدار می کرد و در آن شب ، به صورت خفتگان ، آب می پاشید و فاطمه سلام الله علیها نیز نمی گذاشت کسی از اهل خانه در شب بیست و سوم بخوابد و خواب آنان را با کم خوردن درمان می کرد و از روز برای شب ، آماده می شد و می فرمود : « محروم ، کسی است که از خیر آن بی بهره بماند »

منبع: مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، جلد ‏7 ، صفحه 470، 23 باب تعيين ليلة القدر و أنها في كل سنة و تأكد استحباب الغسل فيها و…

 قال: سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول: إن الجهني أتى إلى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقال: يا رسول اللّه إن لي إبلا و غنما و غلمة فاحب أن تأمرني ليلة أدخل فيها فأشهد الصلاة و ذلك في شهر رمضان. فدعاه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فساره في اذنه، قال: فكان الجهني إذا كانت ليلة ثلاث و عشرين دخل بإبله و غنمه و أهله و ولده و غلمته، فكان تلك الليلة ليلة ثلاث و عشرين بالمدينة فإذا أصبح خرج بأهله و غنمه و إبله إلى مكانه، و اسم الجهني عبد الرحمن بن أنيس الأنصاري.

راوى گفت: از امام باقر عليه السّلام شنيدم مى‏فرمود: جهنى پيش رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله آمد و گفت:

يا رسول اللَّه، من شترها، گوسفندها و غلامانى دارم، مى‏خواهم دستور بفرماييد شبى در ماه مبارك رمضان داخل مدينه شوم و در نماز جماعت شما حضور يابم، حضرت او را نزديكتر فراخواند در گوشى با او حرف زد. جهنى شب بيست و سوم [ماه مبارك رمضان‏] با شتران، گوسفندان و غلامان و زن و فرزندان داخل مدينه مى‏شد صبحگاهان از مدينه خارج مى‏شد و به محل خود مى‏رفت، اسم جهنى عبد الرحمن بن انيس انصارى است

منبع: مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، جلد 7 ، صفحه  470، 23 باب تعيين ليلة القدر و أنها في كل سنة و تأكد استحباب الغسل فيها و…

عَنْ جَمِيلٍ وَ هِشَامٍ وَ حَفْصٍ قَالُوا مَرِضَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَرَضاً شَدِيداً فَلَمَّا كَانَ‏ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ أَمَرَ مَوَالِيَهُ فَحَمَلُوهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَكَانَ فِيهِ لَيْلَتَهُ.

به نقل از جمیل و هشام و حفض : امام صادق علیه السلام به سختی بیمار شد . چون شب بیست و سوم فرا رسید ،  به غلامان خود دستور داد او را به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود

منبع: بحار الأنوار، جلد  ‏95، صفحه  169، ذكر ما نختار روايته من فضل المهاجرة إلى الحسين صلوات الله عليه في العشر الأواخر من شهر رمضان

و در پایان مرحوم علامه مجلسی می گوید:

اکثر احادیث معتبر دلالت دارد که شب بیست و سوم ، شب قدر است

منبع : زاد المعاد،صفحه 187

(به بهانه شهادت حضرت علی علیه السلام )

أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ص يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ‏ذوَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُمْ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ لَا تُخَلُّوهُ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّوَاصُلِ وَ التَّبَاذُلِ وَ إِيَّاكُمْ وَ التَّدَابُرَ وَ التَّقَاطُعَ لَا تَتْرُكُوا 6 الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ [أَشْرَارُكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ ثُمَّ قَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً تَقُولُونَ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ [قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُور

 (وصيّت امام عليه السلام به حسن و حسين عليهما السّلام پس از ضربت ابن ملجم كه لعنت خدا بر او باد مى‏باشد كه در ماه رمضان سال 40 هجرى در شهر كوفه مطرح فرمود)

 شما را به ترس از خدا سفارش مى‏كنم، به دنيا پرستى روى نياوريد، گر چه به سراغ شما آيد، و بر آنچه از دنيا از دست مى‏دهيد اندوهناك مباشيد، حق را بگوييد، و براى پاداش الهى عمل كنيد و دشمن ستمگر و ياور ستمديده باشيد.

شما را، و تمام فرزندان و خاندانم را، و كسانى را كه اين وصيّت به آنها مى‏رسد، به ترس از خدا، و نظم در امور زندگى، و ايجاد صلح و آشتى در ميانتان سفارش مى‏كنم، زيرا من از جدّ شما پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه مى‏فرمود: «اصلاح دادن بين مردم از نماز و روزه يك سال برتر است».

خدا را! خدا را! در باره يتيمان، نكند آنان گاهى سير و گاه گرسنه بمانند، و حقوقشان ضايع گردد!

 خدا را! خدا را! در باره همسايگان، حقوقشان را رعايّت كنيد كه وصيّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شماست، همواره به خوشرفتارى با همسايگان سفارش مى‏كرد تا آنجا كه گمان برديم براى آنان ارثى معيّن خواهد كرد.

خدا را! خدا را! در باره قرآن، مبادا ديگران در عمل كردن به دستوراتش از شما پيشى گيرند.

خدا را! خدا را! در باره نماز، چرا كه ستون دين شماست.

خدا را! خدا را! در باره خانه خدا، تا هستيد آن را خالى مگذاريد، زيرا اگر كعبه خلوت شود، مهلت داده نمى‏شويد.

خدا را! خدا را! در باره جهاد با اموال و جانها و زبان‏هاى خويش در راه خدا.

بر شما باد به پيوستن با يكديگر، و بخشش همديگر، مبادا از هم روى گردانيد، و پيوند دوستى را از بين ببريد. امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنيد كه بدهاى شما بر شما مسلّط مى‏گردند، آنگاه هر چه خدا را بخوانيد جواب ندهد! (سپس فرمود).

اى فرزندان عبد المطلّب: مبادا پس از من دست به خون مسلمين فرو بريد [و دست به كشتار بزنيد] و بگوييد، امير مؤمنان كشته شد، بدانيد جز كشنده من كسى ديگر نبايد كشته شود. درست بنگريد! اگر من از ضربت او مردم، او را تنها يك ضربت بزنيد، و دست و پا و ديگر اعضاى او را مبريد، من از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه فرمود: «بپرهيزيد از بريدن اعضاى مرده، هر چند سگ ديوانه باشد».

منبع : نهج البلاغه، نامه 47

(به بهانه خشکسالی در سومالی )

فيما رواه الإمام الصّادق: من أصبح لا يهتمّ بأمور المسلمين فليس منهم. و من سمع رجلا ينادي: يا للمسلمين! فلم يجبه فليس بمسلم.

 پيامبر «صلی الله علیه و آله »- به روايت امام صادق:

كسى كه بامداد برخيزد بى‏آنكه به فكر سر و سامان دادن به كارهاى مسلمانان باشد، مسلمان نيست. و كسى كه فرياد «مسلمانان به دادم برسيد!» را از كسى بشنود و اجابت نكند مسلمان نيست.

النبي « صلی الله علیه و آله »: ما آمن بي من بات شبعان و جاره طاوي؛ ما آمن بي من بات كاسيا و جاره عاري.

 پيامبر « صلی الله علیه و آله »:

 آنكه سير بخوابد در حالى كه همسايه‏اش گرسنه است، به من ايمان نياورده است. و آن كس كه پوشيده بخوابد در حالى كه همسايه‏اش برهنه باشد، به من ايمان نياورده است.

منبع :

 الحياة با ترجمه احمد آرام،

جلد ‏1،

صفحه : 417

نکته : بیاییم امشب که شب شهادت حضرت علی است کمی هم به فکر مردم مظلوم سومالی باشیم

بیاییم درآمد یک روزمان را به آنان اختصاص دهیم

من امشب 7 جا منبر دارم پول همه ی آنان را به مردم سومالی اختصاص می دهم !!! (تف به ریا )