منبرک های روایی

عَنِ النَّبِيِّ صلي الله عليه و آله‏: أَنَّهُ قَالَ لِعَلِيٍّ عليه السلام مَا فَعَلْتَ الْبَارِحَةَ يَا أَبَا الْحَسَنِ فَقَالَ عليه السلام صَلَّيْتُ أَلْفَ رَكْعَةٍ قَبْلَ أَنْ أَنَامَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلي الله عليه و آله‏: وَ كَيْفَ ذَلِكَ فَقَالَ عَلِيٌّ عليه السلام سَمِعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَقُولُ مَنْ قَالَ عِنْدَ مَنَامِهِ ثَلَاثاً          

“يَفْعَلُ‏ اللَّهُ‏ مَا يَشَاءُ بِقُدْرَتِهِ‏ وَ يَحْكُمُ‏ مَا يُرِيدُ بِعِزَّتِهِ‏ ”    

       فَقَدْ صَلَّى أَلْفَ رَكْعَةٍ ‏

پيامبر صلي الله عليه و آله‏ از حضرت علي عليه السلام سوال فرمود:

يا علي ديشب چه اعمالي قبل از خواب انجام داده اي ؟

حضرت علي عرضه داشتند: 1000 ركعت نماز خواندم

پيامبر فرمودند : هر كس قبل از خواب سه مرتبه بگويد :

 “يَفْعَلُ‏ اللَّهُ‏ مَا يَشَاءُ بِقُدْرَتِهِ‏ وَ يَحْكُمُ‏ مَا يُرِيدُ بِعِزَّتِهِ‏ ” 

مانند آن است كه 1000 ركعت نماز خوانده است        

ترجمه اين دعا: ” انجام مي دهد خدا آنچه بخواهد با قدرتش و حكم مي كند خدا هر چه اراده كند با عزتش” 

منبع: مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، جلد  ‏5، صفحه  49 ، باب 10   استحباب الدعاء بالمأثور عند النوم و إذا انقلب

و قال أمير المؤمنين عليه السّلام:

ضمنت لستّة الجنّة: رجل خرج بصدقة فمات فله الجنّة، و رجل خرج يعود مريضا فمات فله الجنّة، و رجل خرج مجاهدا في سبيل اللّه فمات فله الجنّة، و رجل خرج حاجّا فمات فله الجنّة، و رجل خرج إلى الجمعة فمات فله الجنّة، و رجل خرج إلى جنازة مسلم فمات فله الجنّة.

امير المؤمنين- عليه السّلام- مي فرمايند:

من بهشت را براى شش كس عهده دارم:

1. كسى كه در راه صدقه دادن بميرد،

2. كسى كه در راه عيادت مريض بميرد ،

3. كسى كه در راه جهاد براي خدا بميرد ،

 4. كسى كه در راه حج گذاردن بميرد ،

5. كسى كه در راه نماز جمعه  بميرد،

6. كسى كه در راه تشييع جنازه بميرد.

منبع: نصايح، صفحه 255 ، فصل ششم احاديث ساير ائمه«عليهم السلام» و بزرگان

بعد از هر نماز اين دعا را كه پيغمبر صلى الله عليه و آله تعليم امير المؤمنين عليه السلام نموده براى حافظه بخوانيد

سُبْحَانَ مَنْ لا يَعْتَدِي عَلَى أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ سُبْحَانَ مَنْ لا يَأْخُذُ أَهْلَ الْأَرْضِ بِأَلْوَانِ الْعَذَابِ سُبْحَانَ الرَّءُوفِ الرَّحِيمِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُورا وَ بَصَرا وَ فَهْما وَ عِلْما إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِير

 منبع : مفاتيح الجنان، فصل اول،تعقيبات مشتركه

(به بهانه فصل سرما )

قال الامام الباقر عليه السلام

… الْكَفَّارَاتُ، إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ فِي السَّبَرَاتِ وَ الْمَشْيُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ إِلَى الصَّلَوَاتِ وَ الْمُحَافَظَةُ عَلَى الْجَمَاعَات‏

امام باقر عليه السلام مي فرمايند:

…و اما كفاره‏ ي گناهان:

1. در هواى سرد وضوى كامل ساختن

2. و براى اداى نمازهاى شبانه روزى گام برداشتن

3. و به نماز جماعت مواظبت نمودن ميباشد.

منبع: الخصال، جلد ‏1، صفحه  84

( به بهانه روز عيد قربان)

قال رسول الله صلي الله عليه و آله :

زَيِّنوا العيدَينِ بِالتَّهليلِ و التَكبيرِ و التحميدِ و التكبير

عيد فطر و قربان را با جملات لااله الا الله و الله اكبر و الحمد لله و سبحان الله زينت كنيد

منبع: ميزان الحكمه، جلد9، صفحه 4204، 

ذيل قسمت “عيد”

مالك بن انس از امام جعفر صادق از پدرانش از امير المؤمنين عليهم السّلام روايت كرده كه فرمود:

 فقرا خدمت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم آمدند، و عرض كردند ثروتمندان مالى دارند كه بآن بندگان آزاد كنند و ما نداريم، و از براى آنان وسيله حجّ فراهم است ولى براى ما نيست، و از براى آنها مالى هست كه صدقه بدهند و از براى ما نيست، و از براى آنها وسيله جهاد فراهم است، ولى ما اموالى نداريم كه با آن اين عبادات را انجام دهيم، پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم فرمود:

هر كس (از شما) صد مرتبه «اللَّه أكبر» بگويد فضيلت آن از صد بنده آزاد كردن بيشتر است،

و هر كس صد مرتبه «سبحان اللَّه» بگويد أفضل است از بردن صد قربانى در حجّ،

و هر كس صد مرتبه «الحمد للَّه» بگويد افضلست از فرستادن صد اسب زين دار، دهنه دار، ركاب دار، در راه حق،

و هر كس صد مرتبه «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» بگويد عمل او در آن روز از تمام مردم افضل است مگر كسى كه زيادتر گفته باشد، آنگاه امام فرمود: اين بيانات به گوش ثروتمندان رسيد، آنان نيز اين اعمال را بجا آوردند پس فقرا بار ديگر نزد پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم آمدند، و گفتند يا رسول اللَّه آنچه را در ثواب اين اذكار فرموديد بگوش اغنيا رسيد، و آنان اين ذكرها را گفتند، حضرت فرمود: اين ثوابها فضل و عطاى الهى است، و به هر كس كه بخواهد عنايت ميفرمايد و خداوند صاحب فضل و رحمت بزرگى است   

منبع: ثواب الاعمال-ترجمه غفارى، صفحه : 30

آرشيو بزرگواراني که نظر داده اند  

با استعانت از حجه بن الحسن اين منبرک روز دوشنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۰ در مسجد گفته شدبا 14:50 موضوع منبرکهای روايي | لينک ثابت

( به بهانه روز عرفه)

حضرت امام زين العابدين عليه السلام شنيد در روز عرفه صداى سائلى را كه از مردم درخواست كمك مى‏نمود فرمود به او

 واى بر تو آيا از غير خدا سؤال مى‏كنى در اين روز و حال آنكه اميد مى‏رود در اين روز براى بچه‏هاى در شكم آنكه فضل خدا شامل آنها شود و سعيد شوند

منبع : مفاتيح الجنان، اعمال روز عرفه

( به بهانه شهادت امام باقر عليه السلام )

وَ قَالَ لَهُ نَصْرَانِيٌّ أَنْتَ بَقَرٌ قَالَ لَا أَنَا بَاقِرٌ- قَالَ أَنْتَ ابْنُ الطَّبَّاخَةِ قَالَ ذَاكَ حِرْفَتُهَا- قَالَ أَنْتَ ابْنُ السَّوْدَاءِ الزِّنْجِيَّةِ الْبَذِيَّةِ- قَالَ إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا- وَ إِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ- قَالَ فَأَسْلَمَ النَّصْرَانِي‏

مردى مسيحي به امام باقر عليه السلام عرض كرد  تو بَقَر هستى

امام فرمود: نه من باقر هستم  

گفت : تو فرزند زنى آشپزى

فرمود: اين شغل او بوده.

 گفت تو فرزند يك سياه حبشى نابكارى؟

فرمود: اگر راست ميگوئى نابكار بوده خدا از او بگذرد اگر دروغ ميگوئى خدا از تو بگذرد،

مسيحي  مسلمان شد

منبع : بحار الأنوار، جلد  ‏46، صفحه   289 ، باب 6 مكارم أخلاقه و سيره و سننه و علمه و فضله و إقرار المخالف و المؤالف بجلالته

(به بهانه 25 ذي القعده روز دحوالارض )

روزه روز دحوالارض جزء 4 روز ممتاز سال است و  در روايتى روزه‏ روز دحوالارض  مثل روزه هفتاد سال است و در روايت ديگر كفاره هفتاد سال است و هر كه اين روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت بسر آورد از براى او عبادت صد سال نوشته شود و از براى روزه‏دار اين روز هر چه در ميان آسمان و زمين است استغفار كند و اين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و از براى عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز اجر بسيارى است

و بدان كه مير داماد رحمه الله در رساله اربعه ايام خود در بيان اعمال روز دحو الارض فرموده كه زيارت حضرت امام رضا عليه السلام در اين روز افضل اعمال مستحبه و آكد آداب مسنونه است

منبع : مفاتيح الجنان، اعمال ماه ذي القعده

و همچنين از نماز  يكشنبه ذي القعده غفلت نكنيم  

 شيخ صدوق عطر الله مرقده روايت كرده از عبد الله بن سنان كه گفت حضرت صادق عليه السلام فرمود كه: زود است مى‏رسد به شما شبهه پس ميمانيد بدون نشانه و راهنما و پيشواى هدايت كننده و نجات نمى‏يابد در آن شبهه مگر كسى كه بخواند دعاى غريق را

گفتم :چگونه است دعاى غريق فرمود مى‏گويى

 يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ

پس گفتم يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ حضرت فرمود بدرستيكه خداوند عز و جل مقلب است قلوب و ابصار را  ، لكن بگو چنانكه من مى‏گويم يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ

منبع : مفاتيح الجنان، بعد از زيارت وارث و قبل از زيارت حضرت عباس

نكته اي كه بايد توجه داشت اين است كه ما اجازه ي اضافه و كم كردن دعاها را نداريم به عنوان مثال:

در قرآن به سر بايد بگوييم  : بفاطمه   حال برخي مي گويند بفاطمه الزهرا

يا بايد در  قرآن به سر براي امام حسن مجتبي  بگوييم  :بالحسن   حال برخي مي گويند بالحسن بن علي

يا در زيارت عاشورا مي گويند السلام علي الحسين  و علي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين و بعد اضافه مي كنند : و علي انصار الحسين وگاهي مي گويند:و علي العباس اخ الحسين و از اين قبيل

خلاصه اي از اوضاع آخرالزمان در كلام رسول الله

از عبد اللَّه بن عباس نقل كرده كه گفت: با رسول خدا به زيارت حج رفتيم، همان حجى كه بعد از آن رسول خدا از دنيا رفت، و يا به عبارت ديگر حجة الوداع- رسول خدا (ص) در كعبه را گرفت و سپس روى نازنين خود را به طرف ما كرد و فرمود: مى‏خواهيد شما را خبر دهم از علامات قيامت؟

و در آن روز سلمان رضى اللَّه عنه از هر كس ديگر به آن جناب نزديك‏تر بود، لذا او در پاسخ رسول خدا عرضه داشت: بله يا رسول اللَّه، حضرت فرمود:

يكى از  علامت‏هاى قيامت اين است كه نماز ضايع مى‏شود- يعنى از ميان مسلمين مى‏رود و از شهوات پيروى مى‏شود و مردم به سوى هواها ميل مى‏كنند، مال مقامى عظيم پيدا مى‏كند و مردم آن را تعظيم مى‏كنند، دين به دنيا فروخته مى‏شود، در آن زمان است كه دل افراد با ايمان در جوفشان، براى منكرات بسيارى كه مى‏بينند و نمى‏توانند آن را تغيير دهند آب مى‏شود آن چنان كه نمك در آب حل مى‏گردد….

اى سلمان در اين هنگام چيزى از مشرق مى‏آورند و چيزى از مغرب تا امت اسلام را سرپرستى كنند، در آن روز واى به حال ناتوانان امت من، از شر شرقى و غربى‏ها و واى به حال آن شرقيان و غربيان از عذاب خدا،…

در اين هنگام مردان به مردان اكتفاء مى‏كنند و زنان به زنان و همانطورى كه پدر و اهل خانواده نسبت به دختر غيرت به خرج مى‏دهند نسبت به پسر نيز غيرت به خرج مى‏دهند، مردان به زنان شبيه مى‏شوند و زنان به مردان و زنان بر مركب‏ها سوار مى‏شوند كه از طرف امت من لعنت خدا بر آنان باد…

در اين هنگام مساجد طلا كارى و زينت مى‏شود آن چنان كه كليساها و معبد يهوديان زينت مى‏شود، قرآنها به زيور آلات آرايش مي شود …

در آن روز مردان و پسران امت من با طلا خود را مى‏آرايند…

در آن روز ربا همه جا را مى‏گيرد و يك عمل آشكار مى‏شود و معاملات با غيبت و رشوه انجام مى‏شود و دين خوار و دنيا بلند مرتبه مى‏شود…

در اين موقع اغنياى امت من صرفا به منظور گردش و تفريح به حج مى‏روند و طبقه متوسط براى تجارت و فقرا به منظور خودنمايى و ريا حج مى‏روند، در اين هنگام است كه اقوامى قرآن را براى غير خدا مى‏آموزند و آن را نوعى مزمار و آلت موسيقى اتخاذ مى‏كنند، اقوامى ديگر به تعلم فقه اسلامى مى‏پردازند اما براى غير خدا در آن روزگار زنا زادگان زياد مى‏شوند با قرآن آوازه‏خوانى مى‏كنند و بر سر دنيا سر و دست مى‏شكنند…

منبع : ترجمه الميزان، جلد ‏5، صفحه: 649، ذيل آيات 51 تا 54 سوره مائده

عَنْ عَبْدِاللَّهِ ابْنِ مَسْعُودٍ – رَحِمَهُ الله – اِنَّهُ فاتَتْهُ تَكْبيرَةُ الْاِفْتِتاحِ يَوْماً فَاَعْتَقَ رَقَبَةً وَ جاءَ اِلَى‏النَّبِىِّ – صلي الله عليه – فَقالَ يا رَسُولَ اللَّهِ فاتَتْنى تَكْبيرَةُ الْاِفْتِتاحِ يَوْماً فَاَعْتَقْتُ رَقَبَةً هَلْ كُنْتُ مُدْرِكاًفَضْلَها؟ فَقالَ: لا فَقالَ اِبْنُ مَسْعُودٍ ثُمَّ اَعْتِقُ اُخْرى هَلْ كُنْتُ مُدْرِكاً فَضْلَها؟ فَقالَ: لا يَابْنَ‏مَسْعُودٍ! وَ لَوْ اَنْفَقْتُ ما فِى الْاَرْضِ جَميعاً لَمْ تَكُنْ مُدْرِكَ فَضْلِها؛

عبداللّه ابن مسعود روزى به تكبير اوّل نماز جماعت نرسيد و براى جبران ‏ثواب آن يك بنده آزاد كرد، خدمت رسول خدا صلي الله عليه و آله عرض كرد: يا رسول الله من به ‏تكبير اوّل نماز جماعت نرسيدم و جهت جبران آن يك بنده آزاد كردم. آيا با اين كار آن‏ ثواب را درك خواهم كرد؟ حضرت فرمود: خير، ابن مسعود گفت: يك بنده‏ ديگر آزاد خواهم كرد آيا به ثواب خواهم رسيد؟ حضرت فرمودند: خير، اى‏ ابن مسعود اگر آنچه در زمين است در راه خدا انفاق كني ثوابي كه از دست داده اي را درك‏ نخواهى كرد.

منبع: مستدرک الوسائل،  جلد  1، صفحه 488

 حضرت صادق تشريف بردند به منزل يكى از دوستانشان يا يكى از شيعيانشان كه خانه بسيار كوچك و محقرى داشت. گويا او آدمى بوده كه حضرت مى‏دانسته‏اند وضعش اقتضا مى‏كند كه خانه بهترى داشته باشد. حضرت فرمودند: تو چرا در اين خانه زندگى مى‏كنى؟ مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ سَعَةُ دارِهِ

گفت: يا ابنَ رسولِ اللَّه! اين خانه پدرى و آباء و اجدادى من است و دلم نمى‏خواهد از اينجا بروم. چون پدر و جدّم اينجا بوده‏اند، نمى‏خواهم از اينجا بروم. حضرت فرمودند:

گيرم پدرت شعور نداشت، آيا تو هم بايد اسير بى‏شعورى پدرت باشى؟! برو براى خودت يك خانه خوب تهيه كن.

منبع: مجموعه‏ آثاراستادشهيدمطهرى، جلد ‏22، صفحه 545   

  ( به بهانه ميلاد امام رضا عليه السلام)

ِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَ بِثَلَاثَةٍ مَقْرُونٍ بِهَا ثَلَاثَةٌ أُخْرَى- أَمَرَ بِالصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ- فَمَنْ صَلَّى وَ لَمْ يُزَكِّ لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ صَلَاتُهُ- وَ أَمَرَ بِالشُّكْرِ لَهُ وَ لِلْوَالِدَيْنِ- فَمَنْ لَمْ يَشْكُرْ وَالِدَيْهِ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ- وَ أَمَرَ بِاتِّقَاءِ اللَّهِ وَ صِلَةِ الرَّحِمِ- فَمَنْ لَمْ يَصِلْ رَحِمَهُ لَمْ يَتَّقِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ

حضرت رضا- عليه السّلام- فرمود: خداوند سه چيز را با سه چيز ديگر واجب كرده:

نماز را با زكوة- هر كه نماز بخواند و زكات ندهد نمازش قبول درگاه او نيست-

شكر خود را با شكر پدر و مادر،- هر كه از پدر و مادر قدردانى و تشكر نكند شكر خدايش قبول نشود-

تقوى را با صله رحم،- آنكه با خويشان خوشرفتارى نكند تقوى ندارد-.

منبع: بحار الأنوار، جلد ‏71، صفحه 68 ،  باب 2 بر الوالدين و الأولاد و حقوق بعضهم على بعض و المنع من العقوق

عَنِ النَّبِيِّ صلي الله عليه و آله قَالَ :

مَنْ أَكَلَ لُقْمَةَ حَرَامٍ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَ لَمْ تُسْتَجَبْ لَهُ دَعْوَةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً وَ كُلُّ لَحْمٍ يُنْبِتُهُ الْحَرَامُ فَالنَّارُ أَوْلَى بِهِ وَ إِنَّ اللُّقْمَةَ الْوَاحِدَةَ تُنْبِتُ اللَّحْم

پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله می فرمایند:

 هر كه يك لقمه حرام خورد چهل روز نمازش قبول نيست و چهل صباح دعايش اجابت نشود، هر گوشتى از حرام رويد دوزخ را سزد، و يك لقمه هم گوشت روياند

منبع: بحار الأنوار ، جلد‏63، صفحه  315،  باب 2 مدح الطعام الحلال و ذم الحرام

داستان :

عالمی مدتها بود در دعا حال نداشت و نیز لذت عبادت از او گرفته شده بود ,بسیار ناراحت بود .

تا اینکه شبی در خواب به او الهام شد:این ثمره خرمای حرام است

از خواب بیدار شد و یادش آمد روزی از مغازه ای خرما خریده است ,بعد از حساب کردن پول هنگام خروج از مغازه می بیند یکی از خرماها پوسیده که بدون اجازه صاحب مغازه آن را با خرمایی تازه عوض کرد  

این لقمه باعث می شود لذت عبادت از او گرفته و دعایش مستجاب نشود 

منبع : داستانها و حکایتها، نویسنده:سید مهدی شمس الدین، صفحه98

عَنِ النَّبِيِّ صلي الله عليه و آله قَالَ :

مَنْ أَكَلَ لُقْمَةَ حَرَامٍ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَ لَمْ تُسْتَجَبْ لَهُ دَعْوَةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً وَ كُلُّ لَحْمٍ يُنْبِتُهُ الْحَرَامُ فَالنَّارُ أَوْلَى بِهِ وَ إِنَّ اللُّقْمَةَ الْوَاحِدَةَ تُنْبِتُ اللَّحْم

پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله می فرمایند:

 هر كه يك لقمه حرام خورد چهل روز نمازش قبول نيست و چهل صباح دعايش اجابت نشود، هر گوشتى از حرام رويد دوزخ را سزد، و يك لقمه هم گوشت روياند

منبع: بحار الأنوار ، جلد‏63، صفحه  315ف باب 2 مدح الطعام الحلال و ذم الحرام

داستان :

عالمی مدتها بود در دعا حال نداشت و نیز لذت عبادت از او گرفته شده بود ,بسیار ناراحت بود .

تا اینکه شبی در خواب به او الهام شد:این ثمره خرمای حرام است

از خواب بیدار شد و یادش آمد روزی از مغازه ای خرما خریده است ,بعد از حساب کردن پول هنگام خروج از مغازه می بیند یکی از خرماها پوسیده که بدون اجازه صاحب مغازه آن را با خرمایی تازه عوض کرد  

این لقمه باعث می شود لذت عبادت از او گرفته و دعایش مستجاب نشود 

منبع : داستانها و حکایتها، نویسنده:سید مهدی شمس الدین، صفحه98