4. رفتار بد اطرافيان
كودك از گفتار بسيار كم مي آموزد و از رفتار بسيار زياد
ما آينه رفتار كودك هستيم
نمي شود به فرزندمان بگوييم دروغ نگو ، فحش نده ، نمازت را اول وقت بخوان و … ؛ و خود عمل نكنيم
5. گفتار بد اطرافيان
اگر فرزندمان كار خطايي انجام داد؛ به او نگوييم “تو را دوست ندارم” . اين جمله شخصيت او، و تمام تكيه گاه او را ويران مي كند. بگوييم “از اين رفتارت خوشم نيامد” و يا ” اين كارت را دوست نداشتم”
و يا جملات اشتباهي نظير : نفهم ، كند ذهن ، آيكيو، كودن ، نميشه به تو اعتماد كرد، نمي توني درست راه بري و… كه همه شخصيت كودك را نشانه گرفته است
در يك جمله ” رفتارش را زير سوال ببريد ؛ نه شخصيتش را”
6. دستور دادن هاي غلط
- زياد: از آنجايي كه كودك تمايلي به شنيدن دستور ندارد؛ احتمالا سرپيچي خواهد كرد
- كمتر از حد : كه اين هم بد است و فرزند را بي ادب ، مغرور و خودخواه؛ طلبكار و… بار مي آورد
- سخت: اول ببينيم آيا كودك توان انجام اين كار را دارد بعد دستور دهيم
- پشت سر هم
- بي موقع: مثلا كودك در حال ديدن كارتون مورد علاقه و يا بازي مورد علاقه اش است ؛ صدا مي زنيم : درست را بخوان
- مبهم: كودكمان در حال انجام دادن چند فعل خطا با هم است؛ ما مي گوييم :بسته ديگه، و كودك نمي فهمد چي بس است
7. تهديد و تنبيه هاي غلط
- آنهايي كه هيچ وقت عملي نميشود ؛ مثلا به بابات مي گم و نمي گوييم
- در عصبانيت
- مي گذاريم رفتار بچه به اوج برسد؛ مثلا مي دانيم بچه ها تا 2 دقيقه ي ديگر دعوايشان مي شود؛ خوب زودتر موضوع را عوض كنيم
- بي ثبات؛ يك موقع براي يك خطايي تنبيه مي كنيم و يكبار براي همان خطا هيچ نمي گوييم
ان شاء الله در مطالب بعدي شيوه هاي تربيت صحيح فرزند خواهد آمد
منبرک صحبتهاي كوتاه
