منبرک صحبتهاي كوتاه
(به بهانه 17 اسفند سالروز شهادت شهيد همت)
2 خاطره از سردار خيبر
سر تا پاش خاكي بود. چشم‌هاش سرخ شده بود؛ از سوز سرما.
دو ماه بود نديده بودمش.
ـ حداقل يه دوش بگير، يه غذايي بخور. بعد نماز بخون.
سر سجاده ايستاد. آستين‌هاش را پايين كشيد و گفت «من با عجله‌اومده‌م كه نماز اول وقتم از دست نره.»
كنارش ايستادم. حس مي‌كردم هر آن ممكن است بيفتد زمين. شايداين‌جوري مي‌توانستم نگهش دارم.
***********************
قلاجه بود و سرماي استخوان‌سوزش.
اوركت‌ها را آورديم و بين بچه‌هاقسمت كرديم. نگرفت.
گفت:
«همه بپوشن. اگه موند، من هم مي‌پوشم.»
تا آن‌جا بوديم، مي‌لرزيد از سرما.
منبع : كتاب « همت » از مجموعه كتب يادگاران
جهت نياز به مطالعه 15داستان از شهيد همت اينجا را كليك فرماييد
