منبرک صحبتهاي كوتاه
(به بهانه نزديكي به اربعين حسيني)
گروهي از محدثين از معاوية بن وهب نقل كرده اند كه وى گفت:
اذن خواستم كه بر امام صادق عليه السّلام داخل شوم، به من گفته شد كه داخل شو، پس داخل شده آن جناب را در نمازخانه منزلشان يافتم پس نشستم تا حضرت نمازشان را تمام كردند پس شنيدم كه با پروردگارشان مناجات نموده و مىگفتند:
بار خدايا، اى كسى كه ما را اختصاص به كرامت داده و وعده شفاعت دادى و مختص به وصيّت نمودى (يعنى ما را وصى پيامبرت قرار دادى) و علم به گذشته و آينده را به ما اعطاء فرمودى، و قلوب مردم را مايل به طرف ما نمودى، من و برادران و زائرين قبر پدرم حسين عليه السّلام را بيامرز، آنان كه اموالشان را انفاق كرده و بدنهايشان را به رنج انداخته به جهت ميل و رغبت در احسان به ما و به اميد آنچه در نزد توست به خاطر صله و احسان به ما و به منظور ادخال سرور بر پيغمبرت و به جهت اجابت كردن فرمان ما ، و به قصد وارد نمودن غيظ بر دشمنان ما.
اينان اراده و نيّتشان از اين ايثار تحصيل رضا و خشنودى تو است پس تو هم از طرف ما اين ايثار را جبران كن و بواسطه رضوان، احسانشان را جواب گو باش
و در شب و روز حافظ و نگاهدارشان باش و اهل و اولادى كه از ايشان باقى ماندهاند را بهترين جانشينان قرار بده و مراقب و حافظشان باش و شر و بدى هر ستمگر عنود و منحرفى را از ايشان و از هر مخلوق ضعيف و قوى خود كفايت نما و ايشان را از شر شياطين انسى و جنّى محفوظ فرما و اعطاء كن به ايشان برترين چيزى را كه در دور بودنشان از اوطان خويش از تو آرزو كردهاند، و نيز به ايشان ببخش برتر و بالاتر از آنچه را كه بواسطهاش ما را بر فرزندان و اهل و نزديكانشان اختيار كردند،
بار خدايا دشمنان ما بواسطه خروج بر ايشان آنان را مورد ملامت و سرزنش قرار دادند ولى اين حركت دشمنان، ايشان را از تمايل به ما باز نداشت و اين ثبات آنان از باب مخالفتشان است با مخالفين ما، پس تو اين صورتهائى كه حرارت آفتاب آنها را در راه محبّت ما تغيير داده مورد ترحّم خودت قرار بده و نيز صورتهائى را كه روى قبر ابى عبد اللَّه الحسين عليه السّلام مىگذارند و بر مىدارند مشمول لطف و رحمتت قرار بده و همچنين به چشمهائى كه از باب ترحم بر ما اشك ريختهاند نظر عنايت فرما و دلهائى كه براى ما به جزع آمده و بخاطر ما سوختهاند را ترحم فرما ،
بار خدايا به فريادهائى كه بخاطر ما بلند شده برس، خداوندا من اين ابدان و اين ارواح را نزد تو امانت قرار داده تا در روز عطش اكبر، كه بر حوض كوثر وارد مىشوند آنها را سيراب نمائى.
و پيوسته امام عليه السّلام در سجده اين دعاء را مىخواندند و هنگامى كه از آن فارغ شدند عرض كردم:
فدايت شوم اين فقرات و مضامين ادعيهاى كه من از شما شنيدم اگر شامل كسى شود كه خداوند عزّ و جلّ را نمىشناسد گمانم اين است كه آتش دوزخ هرگز به آن فائق نيايد!!! به خدا سوگند آرزو دارم آن حضرت (حضرت امام حسين عليه السّلام) را زيارت كرده ولى به حج نروم.
امام عليه السّلام به من فرمودند: چقدر تو به قبر آن جناب نزديك هستى، پس چه چيز تو را از زيارتش باز مىدارد؟
سپس فرمودند:اى معاويه زيارت آن حضرت را ترك مكن.
عرض كردم: فدايت شوم نمىدانستم كه امر چنين بوده و اجر و ثواب آن اين مقدار است.
حضرت فرمودند:
اى معاويه كسانى كه براى زائرين امام حسين عليه السّلام در آسمان دعاء مىكنند به مراتب بيشتر هستند از آنان كه در زمين براى ايشان دعاء و ثناء مىنمايند [ كامل الزيارات-ترجمه ذهنى تهرانى، ص: 380]
