داستانک:
یکی از علما برای نماز به مسجدی رفتند. مردم اصرار کردند که ایشان به منبر بروند و برای آنها صحبت کنند. ایشان قبول نمی کردند و عذر می آوردند. اما مردم مدام اصرار می کردند. بالأخره با سلام و صلوات ایشان را به بالای منبر دعوت کردند.
ایشان که بالای منبر رفتند صحبت خود را اینگونه آغاز کردند:
«ای مردم، فقط یک جمله به شما عرض کنم: خدا لعنت کند کسی را که بدون مطالعه منبر برود.»
و سپس از منبر پایین آمدند.
عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُم
چه بسا چيزى را خوش نداشته باشيد، حال آن كه خيرِ شما در آن است. و يا چيزى را دوست داشته باشيد، حال آنكه شرِّ شما در آن است
سوره بقره آيه 216
خاطره:
حجه الاسلام قرائتي مي فرمودند:
خدا گر زحكمت ببندد درى، ز رحمت … گاهى آدم كنكور رد مىشود، ده تا درِ ديگر باز مىشود.
خودِ بنده رفتم روضه بخوانم ديدم نمىشود، هرچه شعر خواندم، روضه خواندم، مردم عوض اينكه گريه كنند، خنده كردند. من ديدم اين حلقومِ من، حلقومِ روضه نيست، رفتم پاى تخته سياه شدم معلم. در معلمى موفق هستم، ولى در روضه خوانى كم آوردم.
حالا اين خانم، نه، دختر عمويم رفته كنكور، من هم بايد بروم كنكور. حالا ولش كن. حالا رفتى الحمدلله، كنكور خوب است، اما اينطور نيست كه هركه نرفت پس علامت بدبختىاش است. نه، خيلىها كنكور نرفتند، از كنكور رفتهها خوشبخت ترند.
منبع : حجه الاسلام قرائتي، در برنامه درسهايى از قرآن 31/ 01/ 85
جهت دريافت اين مطلب به صورت منظم جهت نصب در تابلوي اعلانات اينجا را كليك نماييد.
منبرک صحبتهاي كوتاه