منبرک صحبتهاي كوتاه
عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عليه السلام) قَالَ :
جَاءَتْ فَاطِمَةُ (عليها السلام) تَشْكُو إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه وآله) بَعْضَ أَمْرِهَا فَأَعْطَاهَا- رَسُولُ اللَّهِ (صلي الله عليه وآله) كُرَيْسَةً وَ قَالَ تَعَلَّمِي مَا فِيهَا فَإِذَا فِيهَا
“مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يُؤْذِي جَارَهُ ” …
حضرت صادق عليه السلام فرمود:
فاطمه (عليها السلام )براى شكايت از جرياني نزد رسول خدا (صلي الله عليه وآله) آمد، پس رسول خدا (صلي الله عليه وآله) جزوه اى به او داد و فرمود: آنچه در آنست بياموز، و (اين 3 جمله) در آن بود:
- هر كس ايمان به خدا و روز قيامت دارد بايد همسايه را نيازارد …
[ الكافي، جلد2، صفحه 667، باب حق الجوار ]
در اهميت همسايه همين بس كه رسول رحمت صلي الله عليه و آله مي فرمايند: حرمة الجار على الانسان كحرمة أمّه. حرمت همسايه بر آدمى همچون حرمت مادر است.[ الحياة،ج1،ص 416]
برخي همسايه داري خوبي ندارند:به عنوان مثال :درب منزل را نيمه شب محكم به هم مي زند.
ماشین را جلو پل همسایه پارک می کند.
در پله ها طوری رفت و آمد می کند که همسایه اذیت می شود.
آشغال را جلو درب همسایه می گذارد.
از منزلش صداي آهنگ يا مداحي بلند است.
اول صبح براي صدازدن اعضاي خانه از داخل كوچه بوق مي زند.
مهماني دير وقت مي گيرد و …
کسانی که در خوابگاه های دانشجویی هستند محدوده شخصی شان کمتر است و همسایه های بیشتری دارند. هم اتاقی آنها، همسایه شان است. صدای خنده، مداحی، موسیقی بلند می شود همسایه شان اذیت می شود. نیمه های شب برای نماز شب ساعت کوک می کنند، هم اتاقی شان بیدار می شود.
داستانك :
يكى از مسلمين از اهالى مدينه ، همسايه بدى داشت كه از آزار او در امان نبود، او به حضور رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد و از همسايه اش شكايت كرد و گفت :”من همسايه اى دارم كه نه تنها خيرى از او به من نمى رسد، بلكه از شرّ و آزار او، آسوده نيستم .”
پيامبر(صلی الله علیه و آله) به على (علیه السلام) و ابوذر و سلمان و يك نفر ديگر (كه راوى مى گويد بگمانم مقداد بود) فرمود: به مسجد برويد و با صداى بلند فرياد بزنيد: لاايمان لمن لايا من جاره بوائقه، “هر كه همسايه اش از آزار او آسوده نباشد ايمان ندارد.”
آنها به مسجد رفته، سه بار با صداى بلند، اين دستور پيامبر (صلی الله علیه و آله) را به سمع مردم رساندند. امام صادق (علیه السلام) پس از نقل اين داستان، با دست خود اشاره به اطراف كرد و فرمود: تا چهل خانه در چهار طرف، همسايه به حساب مى آيند.
نكته ي مهم اينجاست كه :
خوب همسايه داري فقط اين نيست كه ما به همسايه آزار نرسانيم. امام كاظم عليه السلام مي فرمايند:خوش همسايگى تنها اين نيست كه آزار نرسانى، بلكه خوش همسايگى اين است كه در برابر آزار و اذيت همسايه صبر داشته باشى. [تحف العقول ص 409]
